ကေမာၻဒီးယားႏိုင္ငံရဲ႕ အမ်ိဳးသား သေကၤတ အမွတ္အသားတစ္ခု
ျဖစ္တဲ့ Rumduol လို႔ေခၚတဲ့ ပန္းကေလးေတြ ပြင့္ၾကၿပီ။ ျမန္မာျပည္က
ကံ့ေကာ္ပန္း ကေလးေတြ ပြင့္ခ်ိန္နဲ႔ တူတူေလာက္ပဲ ျဖစ္မယ္ထင္တယ္။ ခမာလို (Phka Rumduol)
(ဖ)ကာ ရမ္ဒူးလ္ လို႔ေခၚတဲ့ ပန္းကေလးကို ကေမာၻဒီးယားႏိုင္ငံရဲ႕ National Flower အျဖစ္ သတ္မွတ္ထားပါတယ္။
အဲဒီ
ပန္းနာမည္ကို သူတို႔ ခမာလို ပီပီသသ အသံထြက္က ေခၚရတာ နဲနဲခက္ပါတယ္။ ကိုယ့္နားထဲ ရမ္ဒူးလ္ပဲ
ၾကားေပမဲ့ တကယ္က ရြမ္ နဲ႔ ရမ္ နဲ႔ ၾကားကအသံပါ။ ဒူးလ္ လည္းအဲဒီလိုပဲ.. ဒိုးလ္ နဲ႔
ဒူးလ္ နဲ႔ ၾကားက အသံမ်ဳိးပဲ။ အဲဒီ ‘ဒ’ သံကို အသံထြက္ရင္ ဒေဒြးသံ ပီပီသသလည္း
မဟုတ္ျပန္ဘူး..။ ‘သ’ လို အသံေလးလဲ နည္းနည္း ပါေသးတယ္။ လွ်ာနဲ႔ သြားနဲ႔ထိကပ္ၿပီး
ထြက္လာတဲ့ ‘ဒ’ သံ.. အဂၤလိပ္လို
အဲဒီအသံထြက္ကို အနီးစပ္ဆံုး ေျပာရရင္ they, them, though, these, those အဲဒီ
စကားလံုးေတြကို အသံထြက္ သလိုမ်ဳိး (th-) သံ.. ‘ဒ’ နဲ႔ ‘သ’ နဲ႔ ေပါင္းထားတဲ့ အသံ… ‘သ’
ႀကီးသံ ေျပာရမလားပဲ..။ Phka (ဖကာ) ဆိုတာကေတာ့ ခမာလို (flower) ပန္းကိုေခၚတာပါ။ အဲဒါကိုလဲ အသံထြက္ရင္
အေရွ႕က ‘ဖ’ သံေလးက ပီပီသသ ထြက္ရတာ မဟုတ္ျပန္ဘူး။ ႏႈတ္ခမ္းေလး ႏွစ္ခုကို ေလထြက္ရံုေလး
ဖိပိတ္လိုက္ၿပီး အေနာက္က ‘ကာ’ ဆိုတဲ့ အသံကိုပဲ နည္းနည္းသံရွည္ေလးဆြဲၿပီး ထြက္ရတာ.. ေရွ႕အသံကို
မ်ဳိခ်လိုက္တာမ်ဳိး.. ခမာေတြေျပာတာကို နားေထာင္ၾကည့္ရင္ ‘ကားရမ္ဒူးလ္’ လို႔ပဲ
ၾကားရလိမ့္မယ္။
 |
| အပင္ေပၚက ပြင့္ကာနီး ရမ္ဒူးလ္ပန္း အဖူးကေလးေတြပါ။ ရုတ္တရက္ ၾကည့္ရင္ ကံ့ေကာ္ပန္း အဖူးကေလးေတြနဲ႔ တူသလိုပါပဲ။ |
 |
| ရမ္ဒူးလ္ပန္းပြင့္ကေလးေတြ... |
ခမာလူမ်ဳိးေတြ အထူးတလည္ တန္ဖိုးထား ျမတ္ႏိုးၾကတဲ့ ရမ္ဒူးလ္ ပန္းကေလးရဲ႕ scientific name က Sphaerocoryne affinis လို႔ေခၚပါတယ္။ ေနာက္တမ်ဳိးအေနနဲ႔ Mitrella mesnyi လို႔လဲ ေခၚၾက ေသးတယ္။ ဒီပန္းေလးေတြက ေဖေဖၚဝါရီေလာက္ဆို စပြင့္တတ္ၿပီး
ခမာႏွစ္သစ္ကူးခ်ိန္ ဧၿပီလေလာက္အထိ လိႈင္လိႈင္ပြင့္ၾကပါတယ္။ ခမာလူမ်ဳိးေတြဟာ ရမ္ဒူးလ္ပန္းေလးေတြကို
သိပ္တန္ဖိုးထားၾကတယ္။ သဘာဝအေလ်ာက္ အေလ့က်ေပါက္တဲ့ ရမ္ဒူးလ္ပင္ေတြကို ကေမာၻဒီးယားႏိုင္ငံမွာ ေနရာအႏွ႔ံ ေတြ႔ျမင္ႏိုင္တဲ့အျပင္ တမင္တကာကို အေလ့က်မဟုတ္ပဲ မိမိေနအိမ္ ၿခံထဲမွာ၊ လမ္းမတန္းေတြမွာ၊ ပန္းၿခံေတြထဲမွာ အစရွိသျဖင့္လည္း အျမတ္တႏိုး တန္ဖိုးထားၿပီး စိုက္ပ်ဳိးထားေလ့ ရွိတတ္ၾကတယ္။
ရမ္ဒူးလ္ ပန္းပင္က သိပ္ႀကီးမားတဲ့ အပင္ႀကီးမ်ဳိးေတာ့
မဟုတ္ဘူး။ အပင္လတ္မ်ဳိးလို႔ ေျပာရလိမ့္မယ္ ထင္တယ္။ အပင္အျမင့္က ၁၂ေပ ေလာက္ကေန
အလြန္ဆံုး ၃၈ေပ ေလာက္နဲ႔ ပင္စည္လံုးပတ္က လူႀကီးလက္ေမာင္းလံုး သာသာေလာက္ ကေန
အႀကီးဆံုးရွိမွ ၁၀လကၼ ကေန ၁၂လကၼ အခ်င္းေလာက္သာ ရွိတတ္ၾကတယ္။ ပံုမွန္ေတြ႔ေနက် အပင္ေတြကေတာ့
လူတစ္ရပ္သာသာ ေက်ာ္ရံုေလာက္ အေနေလးေတြ ကေန ၁၀ေပ ၁၂ေပ အျမင့္သာသာေလးေတြပဲ အေတြ႔ရမ်ားပါတယ္။
အန္းေကာဝပ္ ေက်ာင္းေတာ္ရွိရာ ေတာႀကီးထဲမွာေတာ့ အေတာ္အတန္ ႀကီးမားတဲ့ အပင္ႀကီးေတြ ရွိတာေပါ့။ ဒီအပင္က ဆယ့္ႏွစ္ရာသီပတ္လံုး စိမ္းလန္းေနတတ္တဲ့ အၿမဲစိမ္းသစ္ပင္ အမ်ဳိးအစားထဲမွာ ပါတယ္။ ရမ္ဒူးလ္ ပန္းကေလးေတြက ၾကက္ဥႏွစ္ေရာင္လို ဝါေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ အေရာင္မ်ဳိးရွိၿပီးေတာ့ ႀတိဂံပံု သံုးပြင့္ဆိုင္ေနတဲ့ ပြင့္ဖတ္ ပြင့္ခ်ပ္ ကေလးေတြက ခပ္ထူထူ မာေတာင့္ေတာင့္ေလးေတြပါ။
ရမ္ဒူးလ္ပန္းေလးေတြကို အထူးတလည္ တန္ဖိုးထား ျမတ္ႏိုးရတဲ့ အေၾကာင္းရင္းကေတာ့ ထူးျခားၿပီး စြဲမက္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ ခ်ိဳအီ သင္းပ်ံ႕ ေမႊးျမလြန္းလွတဲ့ ရနံ႔ေၾကာင့္ပါပဲ..။ က်ပ္ျပားဝိုင္း သာသာေလာက္ေလး ရွိတဲ့ ပန္းပြင့္ဝါေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ ကေလးေတြ ပြင့္ၾကပံုက သစ္ရြက္ကေလးေတြရဲ႕ ေအာက္ဖက္မွာ အကာအကြယ္ယူၿပီး ပြင့္လို႔ ပြင့္ေနမွန္းေတာင္ ေတာ္တန္ရံုနဲ႔ မသိႏိုင္ပဲ ရုတ္တရက္ ရွာေဖြမေတြ႔ႏိုင္ ေလာက္ေအာင္ ပုန္းရွိဳးကြယ္ရွိဳးႏိုင္ သေလာက္ သူ႔ရဲ႕ ထူးျခားသင္းပ်ံ႕တဲ့ ရနံ႔ကေတာ့ သိမ္းဝွက္ထားဖို႔ ခက္လြန္းလွစြာပဲ ေတာ္ေတာ္ေလးေဝးတဲ့ အကြာအေဝးေလာက္ထိေအာင္ကို ပ်ံ႕လြင့္ႏိုင္စြမ္း ရွိပါတယ္။ ပန္းေလး တစ္ပြင့္ေလာက္ ခူးလာၿပီး အိမ္ထဲ ယူလာရင္ေတာင္ တစ္အိမ္လံုး ဘယ္ေနရာကျဖစ္ျဖစ္ ထံုသင္း ေမႊးႀကိဳင္ ေနတတ္တာမ်ဳိး... ေပ၁၀၀ ပတ္လည္ေလာက္ ၿခံႀကီးထဲမွာ တစ္ပင္ေလာက္ စိုက္ထားလို႔ ပန္းပြင့္ေနၿပီဆိုရင္ တစ္ၿခံလံုး၊ တစ္အိမ္လံုး အျပင္ အနီးအနား ပတ္ဝန္းက်င္က အေတာ္လွမ္းတဲ့ အိမ္ေတြဆီထိေအာင္ တသင္းသင္းနဲ႔ ေမႊးျမေနတတ္တာမ်ဳိးပါ..။
ရမ္ဒူးလ္ေလးေတြက ညေမႊးပန္းတို႔ ဆိတ္ဖလူးပန္းတို႔လို ညေနခင္းနဲ႔ ညဖက္ေတြမွာ သူ႔အေမႊးန႔ံက ရန႔ံပိုၿပီးေမႊး ပိုၿပီးစူးရွသင္းပ်ံ႕လာတတ္တဲ့ သဘာဝလည္း ရွိတယ္။ ဒီပန္းရဲ႕အန႔ံက သနပ္ခါးန႔ံနဲ႔ နံသာန႔ံကို ေပါင္းထားသလိုမ်ဳိးပဲ။ တသင္းသင္းနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ေလးကို စူးရွ ခ်ဳိအီတဲ့ အန႔ံမ်ဳိး... အဲသလို ႀကိဳင္လႈိင္ၿပီး ထံုအီစူးရွေနေပမဲ့ တၿပိဳင္နက္ထဲမွာပဲ သူ႔ေမႊးရန႔ံက တစ္မ်ဳိးထူးျခားလွစြာကို သင္းသင္းပ်ံ႕ပ်ံ႕ ရွိတဲ့ရန႔ံမ်ဳိးလည္း ေပါင္းစပ္ပါဝင္ေနျပန္တာမို႔ စြဲမက္စရာ ေကာင္းတဲ့ရန႔ံ အမ်ဳိးအစားထဲမွာ ပါတယ္။ ထံုထံုအီအီ ရနံ႔စူးစူးေတြကို မႀကိဳက္မႏွစ္သက္တတ္တဲ့ သူမ်ားအဖို႔ေတာ့ ရမ္ဒူးလ္ရဲ႕ အန႔ံဟာ ၾကာၾကာရွဴရင္ အေတာ္ေလး ေခါင္းမူးေစႏိုင္တဲ့ ရနံ႔မ်ဳိးပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ ခမာလူမ်ဳိးေတြကေတာ့ အဲဒီလို ထူးျခားတဲ့ ေမႊးရန႔ံမ်ဳိးကို ပိုင္ဆိုင္ထားတာေၾကာင့္ပဲ ဒီပန္းေလးေတြကို အျမတ္တႏိုးနဲ႔ အထူးတလည္ ဂုဏ္တင္ တန္ဖိုးထားၿပီး ခမာလူမ်ဳိးတို႔ရဲ႕ အမ်ဳိးသား သေကၤတကို ေဖၚေဆာင္တဲ့ပန္းအျဖစ္ တရားဝင္ သတ္မွတ္ ထားခဲ့ၾကတာပါ။
ခမာတို႔ရဲ႕ရာဇဝင္မွာလည္း ဟိုးေရွးခမာလူမ်ဳိးမ်ား လက္ထက္မွာ ကတည္းက ရမ္ဒူးလ္ပန္းကေလးေတြကို အမ်ဳိးသမီးမ်ားအတြက္ အလွကုန္ပစၥည္းတစ္မ်ဳိးျဖစ္တဲ့ (Fragrant Lip Wax) ႏႈတ္ခမ္းဆိုးေဆး အဆီကို ထုတ္လုပ္ရာမွာ အစဥ္တစိုက္ အသံုးျပဳေလ့ ရွိခဲ့ၾကတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ အခုေခတ္မွာေတာ့ ႏႈတ္ခမ္းဆိုးေဆးတင္ မဟုတ္ေတာ့ပဲ ရမ္ဒူးလ္ရန႔ံနဲ႔ ေရေမႊးထုတ္လုပ္တာမ်ဳိးလည္း ရွိေနၿပီလို႔ သိရပါတယ္။ ရမ္ဒူးလ္ပန္းကေလးေတြရဲ႕ ဆြဲေဆာင္မႈရွိတဲ့ ေမႊးရန႔ံေၾကာင့္ ခမာ လူမ်ဳိးေတြဟာ ခမာအမ်ဳိးသမီးေလးေတြကို ရမ္ဒူးလ္ပန္းကေလးေတြနဲ႔ တင္စားတတ္ၾကပါတယ္။ ခမာမိန္းကေလးမ်ားအတြက္ မိဘမ်ားက နာမည္မွည့္ၾကတဲ့အခါမွာလည္း ရမ္ဒူးလ္ဆိုတဲ့ နာမည္ကို တန္ဖိုးထား မွည့္ေခၚၾကေလ့ရွိပါတယ္။ ရမ္ဒူးလ္ဆိုတဲ့ နာမည္နဲ႔ ၿမိဳ႕ေတြ ရြာေတြ ေဒသေတြ အေတာ္မ်ားမ်ားလည္း ကေမာၻဒီးယားႏိုင္ငံမွာ ရွိပါတယ္။ ရမ္ဒူးလ္ပန္းကေလးေတြအေၾကာင္း ေရးသားဖြဲ႔ဆိုထားၾကတဲ့ အႏုပညာ လက္ရာေတြ၊ စာ၊ ကဗ်ာ၊ သီခ်င္းေတြ၊ ျပဇာတ္ေတြလည္း ခမာ ရာဇဝင္မွာ အမ်ားအျပား ရွိခဲ့သလို ခုထက္ထိတိုင္လည္း ေရးသား ဖြဲ႔ဆိုမႈေတြ ရွိေနဆဲပါပဲ။
ရမ္ဒူးလ္ပန္းကေလးေတြကို ကေမာၻဒီးယားႏိုင္ငံရဲ႕ National Flower အျဖစ္ သတ္မွတ္ျခင္း ခံထားရတဲ့ အေၾကာင္းထဲမွာ ခမာလူမ်ဳိးေတြရဲ႕ ေန႔စဥ္ လူေနမႈဘဝထဲမွာ ရမ္ဒူးလ္ပင္ရဲ႕ အေရးပါမႈေၾကာင့္လည္း ပါပါတယ္။ ရမ္ဒူးလ္ပန္းကေလးေတြ ပြင့္ခ်ိန္မွာ ပန္းကေလးေတြကို ခူးဆြတ္ၿပီး ဘုရားေက်ာင္းကန္နားေတြမွာ၊ ေစ်းထဲေတြမွာ၊ အျခား လူစည္ကားရာ ေနရာေတြမွာ ေရာင္းေလ့ရွိၾကတယ္။ ရမ္ဒူးလ္ပင္ရဲ႕ အသီးကလည္း စားလို႔ရတဲ့ အသီးမ်ဳိးမို႔ ရမ္ဒူးလ္သီးေလးေတြ ရင့္မွည့္ လာတဲ့အခ်ိန္မွာလည္း ခူးဆြတ္ၿပီး ေရာင္းခ်ေလ့ ရွိၾကပါတယ္။ ရမ္ဒူးလ္သီးေလးေတြက စပ်စ္သီးလို အခိုင္အတြဲလိုက္ေလးေတြ သီးပါတယ္။ အသီးေလးေတြ မွည့္လာရင္ နီညိဳရင့္ေရာင္ကေန သေျပသီးလို အမည္းေရာင္မ်ဳိးျဖစ္လာခ်ိန္မွာ ခူးဆြတ္ၿပီး စားႏိုင္ပါၿပီ။
ဒါ့အျပင္ ရမ္ဒူးလ္ပင္ရဲ႕ အကိုင္းအခက္မ်ားကိုလည္း ေလာင္စာအျဖစ္ အသံုးျပဳၾကသလို ပင္စည္သားကိုလည္း အိမ္ေဆာက္ရာမွာ သံုးၾကပါတယ္။ ရမ္ဒူးလ္ပင္ရဲ႕ အေခါက္ကလည္း ေဆးဖက္ ဝင္တာ ေၾကာင့္မို႔ ဖ်ားတာနာတာမွာ ကုသဖို႔ သံုးၾကတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ဒါကေတာ့ ကေမာၻဒီးယားႏိုင္ငံရဲ႕ National Flower ေလးအေၾကာင္း ေလ့လာ သိရွိမိသမွ်ကို ျပန္ၿပီးေဖါက္သည္ခ်လိုက္ရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္ရွင္။
အၿမဲတမ္း ၿငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ။
 |
| ရမ္ဒူးလ္ပင္ကေလးပါ။ |
 |
| ပန္းကေလးရဲ႕ အနီးကပ္ပံု... |
 |
| အပင္ေပၚမွာပြင့္ေနတဲ့ ရမ္ဒူးလ္ကေလးေတြ... |
 |
| ဘုရားဝင္းေရွ႕က ရမ္ဒူးလ္ပန္းေလးေတြေရာင္းေနတဲ့ ပန္းသည္မ်ား... |
 |
| ရမ္ဒူးလ္သီး အမွည့္ေလးေတြပါ။ တစ္ခါမွ စားမၾကည့္ဖူးလို႔ အရသာဘယ္လိုရွိသလဲေတာ့ မသိဘူး။ |
ဒါ့အျပင္ ရမ္ဒူးလ္ပင္ရဲ႕ အကိုင္းအခက္မ်ားကိုလည္း ေလာင္စာအျဖစ္ အသံုးျပဳၾကသလို ပင္စည္သားကိုလည္း အိမ္ေဆာက္ရာမွာ သံုးၾကပါတယ္။ ရမ္ဒူးလ္ပင္ရဲ႕ အေခါက္ကလည္း ေဆးဖက္ ဝင္တာ ေၾကာင့္မို႔ ဖ်ားတာနာတာမွာ ကုသဖို႔ သံုးၾကတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ဒါကေတာ့ ကေမာၻဒီးယားႏိုင္ငံရဲ႕ National Flower ေလးအေၾကာင္း ေလ့လာ သိရွိမိသမွ်ကို ျပန္ၿပီးေဖါက္သည္ခ်လိုက္ရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္ရွင္။
အၿမဲတမ္း ၿငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ။
