Thursday, December 31, 2015

ဒီဇင္ဘာတံတား


ထြက္ခြာသြားသူရယ္…
ေရာက္ရွိလာသူရယ္…
ေပါင္းကူးတံတားတစ္ခုရယ္…

ဒီတစ္သက္ ျပန္ဆံုစရာမရွိေတာ့
ႏႈတ္ဆက္ျခင္းမွာ နာက်င္ေၾကကြဲ
ႀကိဳဆိုရမယ့္သူဟာ တံတားတဖက္မွာ
အသင့္ေစာင့္ဆိုင္းေနခဲ့သလား
ဝမ္းေျမာက္ျခင္းမ်ားနဲ႔ ကမ္းတဲ့လက္
ေပ်ာ္ရႊင္ရက္ေတြ ဆက္ပါရေစ
ေပါင္းကူးတံတားရဲ႕ အဆံုးမွာ…

အတိတ္ဟာ တိတ္တဆိတ္ထြက္ခြာစဥ္
အနာဂတ္ဟာ လက္ကမ္းလို႔လာခဲ့
ေပါင္းကူးတံတားဟာ ပစၥဳပၸန္လား…

ခ်န္ထားခဲ့ရေတာ့မယ္။
ေနာက္ထပ္ရင္ဆိုင္ရဦးမယ့္
တံတားတစ္စင္း
ဟိုးအေဝးမွာ ေစာင့္ေနဆဲ
ႏွင္းမႈံမံႈထဲမွာ…

ႀကံဳလာဦးမယ့္ အနာဂတ္
ေပါင္းကူးတံတားေတြ ျဖတ္သန္းရင္း
အတိတ္ေတြဟာ လြမ္းဆြတ္ျခင္းထဲမွာ…။

 # # # #  ♥ ♥ ♥  # # # #

(အားလံုးအတြက္  ေပ်ာ္ရြင္ျခင္း အနႏၱနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္းေတြကို ယူေဆာင္လာမယ့္ႏွစ္သစ္ျဖစ္ပါေစရယ္လို႔ ဆုေတာင္းခ်င္... 
အားလံုးပဲ Happy New Year 2016 ပါရွင့္။ )


အၿမဲတမ္း ၿငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ။

Saturday, November 28, 2015

ေၾကာင္ပီသတဲ့ေၾကာင္




စိတ္အလ်ဥ္နဲ႔အတူေရြ႕လ်ားေနတဲ့ေၾကာင္တေကာင္ဆီမွာ
လံုးစံုဝန္းက်င္ကို စြင့္ထားတဲ့နားတစံု
အေမွာင္ကို ထိုးထြင္းေဖါက္ႏိုင္တဲ့ အၾကည့္
ဝမ္းစာနဲ႔ အႏၱရာယ္ခြဲျခားဖို႔စူးစမ္းတဲ့ ႏွာေခါင္းက အနံ႔ခံစြမ္းရည္
လိုအပ္တဲ့အခါ ထုတ္သံုးႏိုင္ဖို႔ အသင့္အေနအထားနဲ႔ဖြက္ထားတဲ့ လက္သည္းမ်ား
လႈပ္ရွားမႈေတြအားလံုး သိုသိပ္သြက္လက္ေစဖို႔
ႏုည့ံစြာလႈပ္ရွားရင္း ဟန္ခ်က္ကိုထိမ္းထားတဲ့ အၿမီးဖ်ား
ေပါ့ပါးတဲ့ခႏၶာနဲ႔ မလြတ္တမ္းၿမဲၿမံစြာခဲထားႏိုင္တဲ့ အစြယ္မ်ား…
အားလံုးက အသင့္အေနအထားမွာ…
ဒါဟာ ေၾကာင္ပ်င္းတေကာင္မဟုတ္…
ေၾကာင္ဖ်င္းတေကာင္မဟုတ္…
ေၾကာင္ပီသတဲ့ေၾကာင္…။

◙ ◙ ◙ ◙ ◙ ◙ ◙

အၿမဲတမ္း ၿငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ။

Tuesday, October 13, 2015

ဆင္ျခင္ပါ

ေတာက္တဲ့ဟာ အၿမဲဟုတ္ကဲ့လို႔ပဲေျပာတတ္တယ္။
သူဟာ ဟင့္အင္းလို႔ မေျပာတတ္တဲ့ အေကာင္ျဖစ္တာ မေမ့နဲ႔ေပါ့။

ပုတ္သင္ညိဳ ေခါင္းညိတ္တိုင္းလဲ လိုက္မညိတ္မိေစနဲ႔။
အဲဒီအေကာင္မွာ ေခါင္းခါတတ္တဲ့ function မပါတာေတာ့ သိထားပါ။

သာလိကာ စကားတတ္သလို ဆက္ရက္ကို သင္ခ်င္လို႔မရဘူး။
အေသြးအေရာင္တူေပမယ့္ အရည္အခ်င္းကေတာ့ ကြာလိမ့္မယ္။

မည္းတာခ်င္းတူရင္ေတာင္ ဥၾသနဲ႔ က်ီးၾကားမွာ အသံကသာ အခရာ…။
ေရႊက်ီးဘယ္ေလာက္သာသာ ဥၾသေအာ္တာေလာက္ေတာ့ လူႀကိဳက္မမ်ားဘူး။

က်ားတေကာင္ အၿမီးပုတ္တာနဲ႔ ေခြးတေကာင္ အၿမီးလႈပ္တာကို
အရာရာ ထပ္တူက်တဲ့အျမင္နဲ႔ ၾကည့္မိရင္ေတာ့ မင္းဟာက်ားစာပဲေပါ့။

••• ○○○ ◙ ◙ ◙ ◙ ◙ ○○○ •••

အၿမဲတမ္း ၿငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ။

Friday, October 9, 2015

အလြမ္းေရာင္လမ္း


ငါ့ရဲ႕ စိတ္ေျခလွမ္းေတြ အလည္အပတ္ထြက္မိတိုင္း မရည္ရြယ္ပဲ ခဏခဏေလွ်ာက္မိတတ္တဲ့ ဒီလမ္းကို အလြမ္းေရာင္လမ္းလို႔ ငါကေခၚတယ္။
ငါေလွ်ာက္တတ္တဲ့ အလြမ္းေရာင္လမ္းဟာ အၿမဲတမ္းေတာ့ ခရမ္းေရာင္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့သန္းမေနခဲ့ဘူး။
ဘယ္သူမွမသိတဲ့ အလြမ္းေရာင္လမ္းဟာ ငါ့တကိုယ္ေရစာပဲ စည္ကားတယ္။
အလြမ္းေရာင္လမ္းမွာ တခါတေလ ေဝဒနာေတြခင္းထားတတ္သလို တခါတေလေတာ့လည္း ၾကည္ျပာေရာင္ပန္းေတြ ပြင့္တတ္ျပန္တယ္။
အလြမ္းေရာင္လမ္းမထက္ တခါတရံေကာ္ေဇာဝါဝါေတြ ခင္းထားတတ္ေသးသလို ျမဴမႈန္ပါးပါးေတြလဲ ဆင္ထားတတ္ ျပန္ရဲ႕။
လမ္းတေလွ်ာက္မွာ တကိုယ္စာေဖါက္ထားတဲ့ နံရံေတြရွိတဲ့အခါ ငါႏွစ္သက္ရာတံခါးေပါက္က ထြက္ခြာသြားႏိုင္တယ္။
လမ္းနံေဘးက ၾကည္တဝက္ ေနာက္တဝက္ ေရကန္ေတြထဲကို မ်က္ရည္ေတြလည္း အလိုရွိသမွ် သြန္ထည့္သြားႏိုင္ေသးတယ္။
အျဖဴေရာင္သက္သက္လမ္းမွာ ေလွ်ာက္ေနရင္းက လက္ဖ်စ္တတြက္အတြင္း ေမွာ္အတတ္နဲ႔ ျပဳစားလိုက္သလို အနက္ေရာင္ထင္းထင္းလည္း ေျပာင္းသြားတတ္ေသးတယ္။

ဟိုမွာသည္မွာ တြဲလဲခ်ိတ္ဆြဲထားတဲ့ နာက်င္မႈေတြ၊ ၾကယ္ေတြလို တလက္လက္ေတာက္ေနတဲ့ အနာဂါတ္ စိတ္ကူးေတြ၊ စက္ေလွကားတစင္းလို တျဖည္းျဖည္းေရြ႕ေနတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ၊ ေနာက္ပါးက တရွပ္ရွပ္ျမည္ေနတဲ့ အတိတ္ေျခရာေတြ၊ ကုိယ့္ေရွ႕မွာ မီးခုိးေငြ႔ေတြလို ေမ်ာလြင့္ေနေသာ္ျငား ဘယ္ေတာ့မွ ဖမ္းဆုပ္လို႔မမိႏိုင္ေတာ့တဲ့ ၾကည္ႏူးျခင္း အမွတ္တရေတြဟာ အလြမ္းေရာင္လမ္းမွာ installation art ေတြလို ခင္းက်င္းထားခဲ့ေပမယ့္ ဒါေတြဟာ တကယ္ေတာ့ အႏုပညာ ျပကြက္မဟုတ္ဘူး။

ငါ့စိတ္ေတြ နာက်င္လာတဲ့အခါတိုင္း အလြမ္းေရာင္လမ္းထက္ ေၾကေၾကကြဲကြဲ ငါေလွ်ာက္တယ္။
ငါ့အေတြးေတြ ဆာေလာင္လာတဲ့အခါတိုင္း အလြမ္းေရာင္လမ္းဟာ လိုလိုလားလား လက္ကမ္းတယ္။
ငါ့ႏွလံုးသားေတြ ေၾကကြဲလာတဲ့အခါတိုင္း အလြမ္းေရာင္လမ္းက ၾကင္ၾကင္နာနာ ေျဖသိမ့္ေပးတယ္။
ငါ့စိတ္ကူးေတြ ထူပိန္းပိန္းျဖစ္လာတဲ့အခါတိုင္း အလြမ္းေရာင္လမ္းမွာ ခံစားခ်က္အသစ္ေတြရွာမိတယ္။
ငါ့အရွိတရားေတြဟာ ေက်နပ္စရာမရွိလွတဲ့အခါတိုင္း အလြမ္းေရာင္လမ္းက ျဖည့္ဆည္းေပးတယ္။
ငါ့လိုဘေတြ မျဖည့္စြမ္းသာတဲ့အခါတိုင္း အလြမ္းေရာင္လမ္းဆီက အကူအညီယူရတယ္။
ငါ့မာနေတြကို ဖယ္ရွားပစ္လိုတဲ့အခါတိုင္း အလြမ္းေရာင္လမ္းေပၚ ငါေရာက္တတ္တယ္။
ငါ့ေဒါသေတြကို ေျခမြပစ္လိုတဲ့အခါတိုင္း အလြမ္းေရာင္လမ္းက အသင့္ေစာင့္ဆိုင္းေနတတ္တယ္။
ငါ့ေမာဟေတြကို ပယ္ခ်ပစ္လိုတဲ့အခါတိုင္း အလြမ္းေရာင္လမ္းမေပၚ ငါ့ကိုယ္ငါ ႀကဲခ်ပစ္လိုက္မိတယ္။
ငါ့ဝမ္းနည္းမႈေတြကို ေႁခြခ်ပစ္လိုတဲ့အခါတိုင္း အလြမ္းေရာင္လမ္းမကို နင့္နင့္နဲနဲ တမ္းတမိတယ္။
ငါ့ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းေတြထဲမွာ နစ္ဝင္လိုတဲ့အခါတိုင္း အလြမ္းေရာင္လမ္းဆီ အေျပးေလးေရာက္မိတယ္။
ငါ့ၾကည္ႏူးျခင္းေတြကို သိမ္းဆည္းထားလိုတဲ့အခါတိုင္း အလြမ္းေရာင္လမ္းမွာ ျပတိုက္ေတြကို တခမ္းတနား ခင္းက်င္းထားမိတယ္။

သိပ္သိပ္သည္းသည္းရွိလြန္းလွတဲ့ ခံစားခ်က္ေတြနဲ႔အတူ အလြမ္းေရာင္လမ္းေပၚကို တကိုယ္ေရ လွမ္းမိလိုက္တိုင္းမွာ အလြမ္းေရာင္လမ္းဟာ ငါနဲ႔အတူအၿမဲတသားတည္းျဖစ္လုိ႔… အလြမ္းေရာင္လမ္းနဲ႔ ငါနဲ႔ အျပန္အလွန္ သဟဇာတျဖစ္လို႔... အလြမ္းေရာင္လမ္းဟာ ငါ့ကိုယ္ခႏၶာထဲ ေပ်ာ္ဝင္သြားခဲ့သလို ငါကိုယ္တိုင္လဲ အလြမ္းေရာင္လမ္းထဲကို နစ္ဝင္သြားခဲ့...။

◘○○◘ ◘○○◘ ◘○○◘ ◘○○◘

အၿမဲတမ္း ၿငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ။ 

Friday, September 25, 2015

စည္းမဲ့ျခင္း



အေရာင္ေတြမွာ
အေမွာင္နဲ႔အလင္း
စီးခ်င္းထိုးစရာမလို…။

ေနေရာင္ဟာ
ပူပူေႏြးေႏြးႀကီးပဲ
စီးဆင္းသြားသလို…။

လေရာင္ဟာလည္း
ျဖဴျဖဴေဖြးေဖြးနဲ႔ပဲ
ဖ်န္းပက္ထားခဲ့တယ္…။

သက္တံတစင္းမွာ
ေရာင္စဥ္လႊာအထပ္ထပ္
ကန္႔သတ္ခ်က္ကေတာ့ ကင္းတယ္ေလ…။

• • • • •  ◘ ◘ ◘ ◘  • • • • •


အၿမဲတမ္း ၿငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ။

Tuesday, September 22, 2015

မ်က္လွည့္ပြဲ

ေလျပည္ေလၫွင္းကေလးတစကို
ၾကည္ႏူးႏွစ္သက္စြာ ခံစားေနရင္းနဲ႔မွ
ေနာက္ကြယ္က ရိုင္းစိုင္းၾကမ္းတမ္းလြန္းတဲ့
ေလျပင္းမုန္တိုင္းေတြရန္ကို စိုးထိတ္မိေနတာ..။

ေလာကမွာ ဘယ္အရာမဆို မေမွ်ာ္လင့္ထားတဲ့အျဖစ္ေတြသာ
ရုတ္တရက္ အျဖစ္လာႏိုင္ဆံုးအေျခေနေတြပဲမဟုတ္လား..။

အေကာင္းဆံုးထင္ေနတဲ့အရာေတြဟာ
ခ်က္ျခင္းလက္ငင္းအဆိုးဆံုးေတြအျဖစ္ျမင္ရတဲ့အခါ
အဆိုးဆံုးလို႔ ထင္မိထားခဲ့တာေတြဟာ
အေကာင္းဆံုးျဖစ္ခ်င္လဲ ျဖစ္သြားႏိုင္ေသးသပ..။

ေလာကဟာ မ်က္လွည့္စင္တခုေတာ့ မဟုတ္ဘူး..။

သို႔ေသာ္…
အဲဒီ သို႔ေသာ္ ေနာက္မွာ
ေလာကဓံရယ္ ကံၾကမၼာရယ္က
ထက္ခ်ပ္မကြာ လိုက္ပါလာၾက
အံ့အားသင့္ဖြယ္ အစြမ္းေတြနဲ႔
အကၽြမ္းက်င္ဆံုး ပဥၥလက္ဆရာေတြလို
ဇာတ္ခံုတခုလံုး ေမွာက္လိုေမွာက္
လွန္လိုလွန္ ပညာစြမ္းေတြၿပိဳင္ဆိုင္ၾက
ရင္သပ္ရႈေမာဖြယ္ ျပကြက္ေတြၾကားမွာ
အထူးဆန္းဆံုးေသာ မ်က္လွည့္ဆရာမ်ားေပါ့ေလ..။

ေနာက္ဆံုးက်ေတာ့ ပြဲၾကည့္ပရိသတ္မွာ
ပါးစပ္အေဟာင္းသားနဲ႔သာ က်န္ခဲ့ရေတာ့တယ္…။

◄ ◄ ◄ ◄ === ► ► ► ► 

အၿမဲတမ္း ၿငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ။ 

Sunday, May 24, 2015

ေလးႏွစ္တာေျခရာမ်ား

၂၄-၅-၂၀၁၁ မွာစခဲ့တဲ့ ဝါေခါင္မိုးဘေလာ့ဂ္ေလး ဒီေန႔ ၂၄-၅-၂၀၁၅ မွာ ေလးႏွစ္တင္းတင္းျပည့္ခဲ့ၿပီ။ 

ဒီလမ္းကေလးမွာ ကိုယ့္စိတ္ ကိုယ့္သေဘာနဲ႔ ေတာက္တီးေတာက္တက္ ေလွ်ာက္ခဲ့ရတာကို ကိုယ့္ဟာကိုယ္ေတာ့ ေက်နပ္ေနတာပါပဲ။ တသက္စာ ေျခရာထင္ က်န္ရစ္စရာေတာ့ လိုမယ္မထင္လွပါဘူးေလ။ ကိုယ္ေလွ်ာက္ခ်င္လို႔ကို ေလွ်ာက္ခဲ့တဲ့လမ္းမွာ ေျခရာက အဓိကမွမဟုတ္ေပပဲ။

ဒါဟာ ကိုယ့္ဥခြံ က်ဥ္းက်ဥ္းကေလးထဲကေန ပထမဦးဆံုး ဖြင့္လွစ္မိတဲ့ တံခါးတခ်ပ္... ကိုယ္ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္ပိတ္လိမ့္မယ္မဟုတ္ဘူး။ ဒီဖြင့္ထားတဲ့ တံခါးကေန ကိုယ့္စိတ္ကူးေတြ အလည္အပတ္ထြက္ခ်င္တဲ့အခါလဲ ထြက္လိမ့္မယ္။ ကိုယ္ပ်င္းတဲ့အခါ ဒီတံခါးဝမွာ ေမွ်ာ္ေငးလို႔ ေတြးခ်င္ရာေတြလဲ ေတြးလို႔ေပါ့။ ကိုယ္မအားလပ္တဲ့ အခါမေတာ့ ဒီတံခါးဝကေန ခပ္ေဝးေဝးမွာ ရွိခ်င္လဲရွိေနမွာပဲ။ 

ဒါေပမဲ့ ဘယ္အခါမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ္စိတ္လိုလက္ရရွိတိုင္း ကုိယ္တိုင္ဖြင့္ခဲ့တဲ့တံခါးကေနထြက္လို႔ ကိုယ္ေလွ်ာက္ခ်င္တဲ့လမ္းတခုကို ကိုယ့္စိတ္နဲ႔ကိုယ့္ကိုယ္ ေလွ်ာက္ခြင့္ရတဲ့ကုသိုလ္ေလာက္ ၿငိမ္းခ်မ္းတာ ေလာကမွာရွိပါ့မလား။ ဒါဟာ ႀကီးမားတဲ့ဆုလာဘ္ေပါ့။ ကိုယ့္အတြက္ေတာ့ ေက်နပ္စရာပါေလ။


အၿမဲတမ္း ၿငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ။

Sunday, January 11, 2015

ဥတု ကဗ်ာ ဖြဲ႔သီရာ (ဟိုကၠဴကဗ်ာမ်ား)



သဘာဝေလာကႀကီးဟာ အၿမဲတမ္းေျပာင္းလဲေနတယ္။ စကၠန္႔ေတြ မိနစ္ေတြ နာရီေတြ ဘယ္အရာမွ ရပ္တန္႔မေနခဲ့ဘူး။ အခ်ိန္ေတြက အၿမဲတမ္း တေရြ႕ေရြ႕နဲ႔… အခ်ိန္ေတြေျပာင္းသလို ေန႔နဲ႔ညေတြလဲေျပာင္း… လေတြႏွစ္ေတြလဲေျပာင္း… ဥတုရာသီေတြလဲ အၿမဲလည္ပတ္ေျပာင္းလဲေနဆဲ။ အဲဒီလိုပဲ ေဟာဒီ သဘာဝ ေလာကႀကီးထဲမွာ ရွိသမွ် အရာရာဟာ ေျပာင္းလဲျခင္းထဲမွာ.. ဒီေတာ့ ဒီသဘာဝေလာကႀကီးထဲ ေမြးဖြားက်င္လည္ ေနထိုင္ေနရတဲ့ လူေတြဟာလဲ အၿမဲတမ္း ေျပာင္းလဲျခင္း သံသရာထဲမွာ ေနေနၾကရတာပဲ။ ကေလးကေန လူငယ္၊ လူငယ္ကေန လူရြယ္၊ လူရြယ္ကေန လူႀကီး ေနာက္ဆံုး သခ်ဳႋင္းထဲေရာက္သည္ထိေတာင္ ေျပာင္းလဲျခင္းဆိုတာေတြဟာ ရပ္တန္႔မသြားခဲ့ဘူး။ လူေတြရဲ႕ အသြင္သ႑ာန္ေတြ ေျပာင္းလဲသလို စိတ္ခံစားမႈေတြဟာလဲ အခ်ိန္နဲ႔အမွ် စကၠန္႔နဲ႔အမွ် ေျပာင္းလဲေနၾကတာ အမွန္ပဲ။ ဥတုရာသီ ေတာကိုမွီတဲ့။ လူေတြရဲ႕ ခံစားမႈရာသီ စိတ္အေတြးပန္းခ်ီေတြကေတာ့ ပတ္ဝန္းက်င္မွာ ရွိရွိိသမွ်ေသာ အရာေတြေပၚမွာ တည္မွီေနေတာ့တာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္လို႔ အခုေျပာခ်င္တာကေတာ့ ရာသီဥတု ေျပာင္းလဲတဲ့အေပၚမွာခံစားရတဲ့ စိတ္ခံစားမႈေလးေတြကို အထူးျပဳၿပီး ေျပာခ်င္တာပါ။ ဟိုကၠဴကဗ်ာေလးေတြနဲ႔ေပါ့။ ကဗ်ာေလးေတြထဲက အေျခအေနေလးေတြကို စိတ္ထဲကေန ျမင္ေယာင္ၿပီး ကိုယ့္ခံစားရတာနဲ႔ ထပ္တူက်တာေလးေတြမ်ား ရွိမလားလို႔ ဆန္းစစ္ၾကည့္ရေအာင္ေပါ့ေနာ္။

ေႏြဦး


ပုရစ္ဖူးေဝေဝ
ေရႊဥၾသကေတးဆိုေန
လြမ္းစရာ့အေျခ။

ေႏြ

ေတာင္ျပန္ေလေပြရူး
ရြက္အိုေဟာင္းေႂကြ ေျမမွာလူး
တံလွ်ပ္ရိပ္ရိပ္ျမဴး။

မိုးဦး

မုတ္သုံေလေဆာ္ေသြး
ၿဖိဳးၿဖိဳးေျဖာက္ေျဖာက္မိုးေျပးေလး
ေျမသင္းရနံ႔ေမႊး။

မိုး

ဂ်ဳိးဂ်ိမ့္ညံ ထစ္ခ်ဳန္း
ေဒါင္းဖလ္ဝါ တိမ္မဲျပာဖံုး
မိုးမည္း တအုန္းအုန္း။

ေဆာင္းဦး

ေျမာက္ျပန္ေလေအးေအး
ေတာင္ယာနံေဘး ျမဴလႊာေဖြး
ေကာက္သစ္ရနံ႔ေမႊး။

ေဆာင္း

ႏွင္းေဖြးေဖြးညခါ
လေရာင္ဝါ မလင္းသာဘု
ခ်မ္းခိုက္တုန္စိမ့္ေအး။

○◘○ ○◘○ ○◘○ ○◘○ ○◘○ ○◘○ ○◘○
  


အၿမဲတမ္း ၿငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ။

Thursday, January 1, 2015

The last moment


So long December,

Wishing I could hang on this last moment a little longer.

Yet I don’t want to say Good bye now,

But I don’t know how, to make you stay long.

This year, you brought us, sorrowful matters

And you made us, our tears scatter.


Farewell December,

Till we meet again next year.

Come back soon after September, October, November end

I’ll count on you by every piece of sand.

When you’re coming, will you bring the splendid dreams?

Those may help our future gleam.

 ♥♥♥♥♥♥   ♣   ♥♥♥♥♥♥


Happy New Year to you all!


အၿမဲတမ္း ၿငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ။
 
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...