Saturday, December 17, 2011

ဒီဇင္ဘာ

ဒီဇင္ဘာေတြ မၾကာခဏေရာက္ေရာက္လာတယ္။

ေသဆံုးျခင္းနဲ႔ အသစ္တစ္ဖန္ေမြးဖြားျခင္းၾကားမွာ ဒီဇင္ဘာ ရွိတယ္။
ေဟာင္းႏြမ္းျခင္းနဲ႔ သစ္လြင္မႈၾကားမွာ ဒီဇင္ဘာ ရွိတယ္။
ခြဲခြာျခင္းနဲ႔ ေတြ႔ဆံုျခင္းရဲ႕ၾကားမွာ ဒီဇင္ဘာ ရွိတယ္။
ထြက္ခြာျခင္းနဲ႔ ဆိုက္ေရာက္ျခင္းၾကားမွာ ဒီဇင္ဘာ ရွိတယ္။

ေျပာင္းလဲျခင္းေတြ ၾကားထဲက မေျပာင္းလဲတဲ့ ဒီဇင္ဘာ...

မၾကာမၾကာ ေရာက္လာတတ္တဲ့ ဒီဇင္ဘာက
ႏွလံုးသားေတြကို လႈပ္ႏႈိးတယ္။
ဒီဇင္ဘာ နဲ႔အတူ ႏႈတ္ဆက္ဖို႔...
ဒီဇင္ဘာ နဲ႔အတူ လြမ္းဆြတ္ဖို႔...
ဒီဇင္ဘာ နဲ႔အတူ ေန႔သစ္ေတြကို ႀကိဳဆိုဖို႔...

ဒီဇင္ဘာမွာ လက္တစ္စံုရွိတယ္။

တေရြ႔ေရြ႔ ေက်ာခုိင္းေနတဲ့ ခြဲခြာျခင္းအတြက္
လက္တစ္ဖက္က လက္ျပႏႈတ္ဆက္ေနဆဲ...
၀မ္းနည္းျခင္းေတြ ေျဖသာေစဖို႔...
သစ္လြင္မႈေတြထဲမွာ အသားက်ဖို႔
အျခားလက္တစ္ဖက္က ေဖးမတြဲေခၚလို႔...

ဒီဇင္ဘာဟာ သူ႔တာ၀န္ေတြကိုထမ္းေဆာင္ဖို႔
မၾကာခဏ ေရာက္လို႔လာတတ္တယ္....။       ။

အၿမဲတမ္း ၿငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ။

Tuesday, December 6, 2011

လြမ္းလို႔ဖြဲ႔တဲ့စာ

ေနစိမ့္လို႔ရယ္ေတာ့လည္း မဟုတ္ရပါဘူး...
လြမ္းဖူးတဲ့သူခ်င္းေတာ့ သိမွာပါကြယ္
ၿပံဳးရယ္ေနတိုင္း ေပ်ာ္ေနမယ္ထင္ရင္ျဖင့္
ရင္ထဲနင့္ေနတဲ့ အလြမ္းေတြကို
လူပံုအလယ္ ခ်ျပမွ လြမ္းတတ္တယ္လို႔ ဆိုရမွာလား....။

ေပ်ာ္ရာကို လြမ္းေနရင္းနဲ႔ပဲ
 ေတာ္ရာမွာ ေပ်ာ္ေအာင္ေနတတ္တဲ့ကိုယ္
မငိုတတ္တိုင္း ခံစားခ်က္မဲ့တာ မဟုတ္ဘူးေလ...
 မ်က္ရည္ေတြကို သိုဝွက္ထားခဲ့တာ
အေၾကာင္းမဲ့ေတာ့ မဟုတ္ရပါဘူး...
ရင္ထဲကအလြမ္းတစ္စေၾကာင့္
ျဖစ္လာရတဲ့ေသာကစိတ္ေတြကို 
မေ၀မွ်လိုျခင္း သက္သက္ရယ္ပါ...။

ရင္ထဲက ေ၀ဒနာကို မေၾကျငာတတ္သူမို႔
လွစ္ဟမျပခဲ့တဲ့ အသည္းကို မာလြန္းတယ္လို႔ ထင္ခ်င္ၾကလဲ
ကိုယ္ၿပံဳးေနခဲ့မွာပဲေလ....
အလြမ္းေတြကို ႏွလံုးသားထဲ တိတ္တဆိတ္ ပံုထားရင္းနဲ႔ေပါ့...
အမ်ားအျမင္မွာေတာ့ ကိုယ္ဟာ ခံစားခ်က္မဲ့စြာနဲ႔
ဥေပကၡာဖြဲ႔ ေနႏိုင္လြန္းသူပါ...။

ေပ်ာ္ရာကိုမွန္းလို႔ လြမ္းေနရင္း
မ်က္၀န္းမွာခိုတြဲလာတဲ့မ်က္ရည္စကို
မ်က္လႊာႏွစ္စ အသာခ်လို႔
ႏႈတ္ခမ္းဖ်ားက အၿပံဳးတစ္စနဲ႔ 
အစားထိုး ေႁခြခ်ခဲ့ရတဲ့ေန႔ရက္ေတြ...
ေတာ္ရာမွာ ေနသာသလို ေနေနရတဲ့အျဖစ္
ရင္ထဲမွာေတာ့ တစစ္စစ္နဲ႔ လြမ္းေနခဲ့တာ...
ကိုယ္တိုင္ထက္ ဘယ္သူကမ်ား သိႏိုင္အံုးမွာလဲ...။        ။


 

အၿမဲတမ္း ၿငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ။

Monday, November 28, 2011

ကမာၻတစ္၀ွမ္းမွ ေျခာက္လွန္႔မႈျဖစ္စဥ္ မွတ္တမ္းမ်ား


၁။ တေစၧသေဘာၤႀကီး

ကမ္းမျမင္ လမ္းမျမင္ အေျပာက်ယ္လွတဲ့ ပင္လယ္ သမုဒၵရာထဲက 
ထူးဆန္းေသာဇာတ္လမ္းမ်ားထဲမွာ အႀကိမ္ႀကိမ္ေဖၚျပၿပီး မွတ္တမ္းတင္
ျခင္းခံရတဲ့ တေစၧသေဘာၤႀကီး တစ္စင္းကေတာ့ Flying Dutchman လို႔
ေခၚတဲ့ ၁၇ ရာစုေခတ္ေလာက္က ေရွးေခတ္ ရြက္သေဘာၤႀကီးတစ္စင္းပါ။ 
သမုဒၵရာထဲမွာ သြားလာေနတဲ့ သေဘာၤမ်ားနဲ႔ သေဘာၤသားမ်ား အတြက္ 
Flying Dutchman တေစၧသေဘာၤႀကီးဟာ ကံၾကမၼာဆိုးမ်ားကို ယူေဆာင္
လာတတ္ပါတယ္။ 


အဲဒီ ထူးဆန္းတဲ့ တေစၧသေဘာၤႀကီးကို ပံုစံအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ ျမင္ေတြ႔ခဲ့ၾကရတဲ့ 
ပင္လယ္ျပင္ထဲက ေျခာက္လွန္႔မႈ ဇာတ္လမ္းမ်ားထဲမွာ ထင္ရွားတဲ့ 
မွတ္တမ္းတစ္ခုကေတာ့ အဂၤလန္ႏိုင္ငံရဲ႕ ဘုရင္ေလာင္းလ်ာေလး 
George V ရဲ႕ ေန႔စဥ္မွတ္တမ္းျဖစ္ပါတယ္။ အဂၤလန္ျပည့္ရွင္ပဥၥမေျမာက္
ေဂ်ာ့ဘုရင္ အေလာင္းအလ်ာ အသက္ ၁၆ႏွစ္အရြယ္ အိမ္ေရွ႕မင္းသား
ဘ၀က ၿဗိတိန္ ဘုရင့္ေရတပ္မေတာ္မွာ သေဘာၤအရာရွိငယ္အျဖစ္ 
အမႈထမ္းစဥ္ H.M.S Inconstant စစ္သေဘာၤေပၚမွာ ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က်
ႀကံဳေတြ႔ခဲ့ရတဲ့ ျဖစ္ရပ္ကို သူ႔ရဲ႕ေန႔စဥ္မွတ္တမ္းစာအုပ္မွာ ေရးသား 
မွတ္တမ္းတင္ ထားခဲ့ပါတယ္။ စစ္သေဘာၤနဲ႔ သြားခဲ့တဲ့ ခရီးစဥ္ေတြနဲ႔ အျဖစ္အပ်က္ေတြကို ေန႔ရက္အလိုက္ ေန႔စဥ္မွတ္တမ္းထဲ ေရးသြင္း 
ထားခဲ့ရာမွာ ၁၈၈၁ ခုႏွစ္ ဇူလိုင္လ ၁၁ရက္ေန႔ရဲ႕ မွတ္တမ္းမွာ
ေတြ႔ရွိေရးသားထားခ်က္မ်ားက တကယ္ကို ရွင္းရွင္းလင္းလင္းနဲ႔ 
တိတိက်က် ရွိလြန္းလွပါတယ္။ ေဂ်ာ့မင္းသားက မွတ္တမ္းထဲမွာ...
“မနက္ ၄ နာရီတိတိ အခ်ိန္မွာ Flying Dutchman ဟာ
ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ သေဘာၤဦးကေန ျဖတ္သန္းသြားခဲ့တယ္။”
လို႔ စၿပီးေရးထားတယ္။ ၿပီးတဲ့ေနာက္ အိမ္ေရွ႕မင္းသားက သူကိုယ္တိုင္
ျမင္ေတြ႔လိုက္ရတဲ့ Flying Dutchman ကို ဆက္လက္ၿပီး ပံုေဖၚေရးသား
ထားတာကေတာ့...
“အလြန္ထူးဆန္းတဲ့ စူးစူးရွရွ အနီေရာင္ အလင္းတန္းႀကီးေတြက
တေစၧသေဘာၤႀကီးတစ္စင္းလံုးကို ေတာက္ပစြာနဲ႔ လႊမ္းၿခံဳထားတယ္။
အဲဒီလို ပတ္၀န္းက်င္တစ္ခုလံုးကို ျဖာထြက္ေနတဲ့ ေတာက္ပတဲ့
အနီေရာင္ ေရာင္စဥ္အလင္းတန္းႀကီးေတြရဲ႕ အလယ္မွာေတာ့
မိုးထိေထာင္တက္ေနတဲ့ ရြက္တိုင္မားမားႀကီးေတြမွာ တက္စံုရြက္စံု
လႊင့္တင္ထားတဲ့ တေစၧ ရြက္သေဘာၤႀကီးက သေဘာၤဦးကေန
ကိုက္ ၂၀၀ ေလာက္အကြာ ေနရာမွာ ထင္ထင္ရွားရွား ထီးထီး
မားမားႀကီး ရပ္တည္ေနခဲ့တယ္။”
ကုန္းပတ္ေပၚက တာ၀န္က် သေဘာၤသားေလးတစ္ေယာက္က 
တေစၧသေဘာၤႀကီးကို စျမင္ျမင္ခ်င္းမွာပဲ အင္မတန္ထူးဆန္းတဲ့ 
သေဘာၤႀကီးတစ္စင္းကို သေဘာၤဦးမွာ ေတြ႔ျမင္ရတဲ့အေၾကာင္း 
ခ်က္ခ်င္းပဲ သတင္းပို႔ခဲ့တဲ့အတြက္ အဲဒီအခ်ိန္မွာ တာ၀န္က်ေနတဲ့ 
သေဘာၤအရာရွိနဲ႔အတူ အျခားသေဘာၤသား ဆယ့္တစ္ေယာက္ပါ 
မ်က္ျမင္ကိုယ္ေတြ႔ ျမင္ေတြ႔ခြင့္ ရခဲ့လိုက္ၾကတယ္။ အဲဒါအျပင္
H.M.S Inconstant စစ္သေဘာၤနဲ႔အတူ စစ္ဆင္ေရးခရီးစဥ္မွာ 
အတူတကြပါတဲ့ အျခားစစ္သေဘာၤႏွစ္စင္းေပၚက သေဘာၤသားမ်ား 
ဆီကလဲ အင္မတန္ထူးဆန္းတဲ့ စူးစူးရွရွ ေရာင္စဥ္ အလင္းတန္းေတြကို သေဘာၤေပၚကေန ျမင္ေတြ႔ၾကရတဲ့အေၾကာင္း ဆက္သြယ္ေရးစက္ကေန 
ဆက္သြယ္ေျပာၾကားလာခဲ့တယ္။ တေစၧသေဘာၤႀကီးရဲ႕ကိုယ္ထင္ျပမႈဟာ
ကံၾကမၼာဆိုးေတြကို ယူေဆာင္လာတတ္တဲ့ ထံုးစံအတိုင္း ေန႔ေတာင္ မကူးလိုက္ရဘဲ ေၾကကြဲစရာေကာင္းတဲ့ ျဖစ္ရပ္ဆိုးတစ္ခုကို
H.M.S Inconstant သေဘာၤေပၚမွာ ျဖစ္ပြားေစခဲ့ပါတယ္။ 
အဲဒီ ေၾကကြဲစရာအျဖစ္ဆိုးဟာ တေစၧသေဘာၤႀကီးကို ေတြ႔ျမင္လိုက္ရၿပီး 
သိပ္မၾကာခင္နာရီပိုင္းအတြင္းမွာ စိတ္မေကာင္းစရာ ျဖစ္ပ်က္သြားခဲ့တာ
ျဖစ္ပါတယ္။ မင္းသားငယ္ ေဂ်ာ့ရဲ႕မွတ္တမ္းမွာ ဆက္လက္ၿပီး အဲဒီ အျဖစ္အပ်က္ကို ေရးသားထားတာကေတာ့ ...
“မနက္ ၁၀ နာရီ ၄၅ မိနစ္မွာေတာ့ ဒီေန႔မနက္ေစာေစာက
တေစၧသေဘာၤ Flying Dutchman ကိုေတြ႔တဲ့အေၾကာင္း
တာ၀န္က်အရာရွိကို ပထမဦးဆံုးသတင္းပို႔ခဲ့တဲ့ ကုန္းပတ္ေစာင့္
သေဘာၤသားေလးဟာ သူတာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနတဲ့
ပင္မရြက္တိုင္ႀကီးရဲ႕ ထိပ္ဖ်ားကေန သေဘာၤဦးက
ကုန္းပတ္ေပၚကို မေတာ္တဆ ျပဳတ္က်ၿပီး တစ္ကိုယ္လံုး
ရစရာမရွိေအာင္ စိစိညက္ညက္ေၾကၿပီးေတာ့ အေသဆိုးနဲ႔
ကြယ္လြန္သြားခဲ့ရတယ္။ (အဲဒီေနရာမွာ ေဂ်ာ့မင္းသားက
သူ႔ရဲ႕မွတ္တမ္းမွာ “he was smashed to atoms...” လို႔
သံုးႏႈန္းေရးသားထားခဲ့တယ္။) အဲဒီတပ္သားေလးဟာ ထူးခၽြန္
ထက္ျမက္ၿပီး အင္မတန္ တာ၀န္ေက်ပြန္တဲ့ လူငယ္ေလးတစ္ဦး
ျဖစ္တဲ့အျပင္ သူ႔အလုပ္အေပၚမွာ အလြန္ကိုသစၥာရွိတဲ့
ကုန္းပတ္ေစာင့္ ၀န္ထမ္းကေလးလဲ ျဖစ္တယ္…
ဒီသေဘာၤေပၚမွာရာထူးတက္ဖို႔ အားလံုးကေမွ်ာ္လင့္ထားၾကတဲ့
လူငယ္ေလးေတြထဲမွာ အလားအလာအေကာင္းဆံုး
တပ္သားေလးတစ္ေယာက္… အဲဒီလို သေဘာၤသားေလး
တစ္ေယာက္ကို မေမွ်ာ္လင့္ဘဲ ဒီလိုဆိုးရြားလွတဲ့အျဖစ္ဆိုးမ်ဳိးနဲ႔
ဆံုးရႈံးခဲ့ရတဲ့အတြက္ သေဘာၤတစ္စင္းလံုးက၀န္ထမ္းေတြအားလံုး
စိတ္မေကာင္းျခင္းႀကီးစြာနဲ႔ ေၾကကြဲ၀မ္းနည္းခဲ့ရတယ္…”
လို႔ ေဖၚျပ မွတ္တမ္းတင္ထားခဲ့ပါတယ္။
* * * * * * * * * * * * *
အၿမဲတမ္း ၿငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ။

(Tony Allan ရဲ႕ Tales of Real Haunting မွ မွတ္တမ္းမ်ားကို
ဆီေလ်ာ္ေအာင္ ဘာသာျပန္ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ရုပ္ပံုကိုေတာ့
Google Image ကေန ယူထားပါတယ္။)  

Sunday, November 27, 2011

ေခါပုတ္မွတ္တမ္း

ဟိုတစ္ပတ္က Facebook ေပၚေလွ်ာက္လည္ရင္း အစိမ္းေရာင္လြင္ျပင္ ရဲ႕ 
facebook wall ေပၚမွာေခါပုတ္ေၾကာ္သြားေတြ႔တယ္။ ဓါတ္ပံုၾကည့္ၿပီးေတာ့
သြားေရက်တာနဲ႔ မစားရတာၾကာၿပီလို႔ ေျပာလိုက္တာ ညီမေခ်ာက ေစတနာ
အျပည့္နဲ႔ ေခါပုတ္လုပ္နည္းကို ခ်က္ခ်င္းပဲ ေျပာျပပါေတာ့တယ္။ 
သူေျပာျပေတာ့လဲ လုပ္နည္းက သိပ္မခက္ပဲ အေတာ္လြယ္ေနတာရယ္ 
မစားရတာလဲ ၾကာေနလို႔ စားခ်င္ေနတာရယ္နဲ႔ အားတဲ့တစ္ေန႔ လုပ္စားၾကည့္ဖို႔ 
စဥ္းစားလိုက္တယ္။ အစားအေသာက္နဲ႔ပတ္သက္ရင္ ကိုယ္မလုပ္ဖူးေသးတဲ့ 
အသစ္အဆန္းဆို စမ္းလုပ္ၾကည့္ခ်င္တဲ့ ၀ါသနာကလဲရွိေတာ့ နဲနဲအားတဲ့ရက္မွာ 
လက္တည့္စမ္းၾကည့္မယ္ေပါ့။ အဲဒါနဲ႔ပဲ မအိမ္သူတစ္ေယာက္ ငယ္ငယ္က
ခ်က္တမ္း ျပဳတ္တမ္း ကစားသလို  အခုလဲ အိမ္မွာ ေခါပုတ္လုပ္တမ္း 
ကစားျဖစ္သြားပါတယ္… :D 

အိမ္မွာ ေကာက္ၫွင္း၀ယ္ထားတာ အျဖဴေကာ ငခ်ိတ္ေကာရွိေနေတာ့ ပထမ
ႏွစ္မ်ဳိးလံုးလုပ္ရင္ ေကာင္းမလား စဥ္းစားလိုက္ေသးတယ္။ ေနာက္ေတာ့ 
အရင္ျဖစ္မျဖစ္ကို စမ္းၾကည့္မွာမို႔ အမဲတစ္မ်ဳိးကိုပဲလုပ္ၾကည့္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္ 
ပါတယ္။ အရင္ဆံုး ေကာက္ၫွင္းငခ်ိတ္ကို ေရေဆးၿပီး တစ္နာရီေလာက္
ေရစိမ္ထားလိုက္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့မွ ေရစစ္ ဆားေလးနည္းနည္းထည့္ၿပီး
ေပါင္းလိုက္တယ္။ ခပ္ေပ်ာ့ေပ်ာ့ေလးျဖစ္ေအာင္ ေပါင္းထားတဲ့ေကာက္ၫွင္း ငခ်ိတ္ေပါင္းရၿပီဆိုေတာ့ ေခါပုတ္ေထာင္းဖို႔အဆင့္ ေရာက္ပါၿပီ။

ငခ်ိတ္ေပါင္း ႏွမ္းေလးျဖဴးထားတာ
ေခ်ာကေျပာတာ ေကာက္ၫွင္းေပါင္းၿပီးရင္ ဆာလာအိတ္သန္႔သန္႔တစ္ခုနဲ႔ 
ထည့္ၿပီး ေလးတဲ့ဟာတစ္ခုခုနဲ႔ နာနာထုတဲ့…  အဲဒီမွာ ထုစရာကေတာ့ ဒီက 
ခမာ ငရုတ္က်ည္ေပြ႔နဲ႔တင္ၿပီးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ထည့္စရာက်ေတာ့ ကိုယ့္ဆီမွာ 
ဆာလာအိတ္ကမရွိ … ဘာနဲ႔ထည့္ထုရမလဲ ရွာရပါေလေရာ… 
ပလပ္စတစ္အိတ္တို႔ ႂကြပ္ႂကြပ္အိတ္တို႔လို ထုေနရင္းနဲ႔ ကြဲ ေပါက္ထြက္မဲ့ 
အိတ္မ်ိဳးဆို မျဖစ္ဖူးေလ… ေနာက္ဆံုးေတာ့ Gold Roast ေကာ္ဖီမစ္အိတ္ကိုပဲ
ေရေဆး ဆီေလးနဲနဲသုတ္ၿပီး ေကာက္ၫွင္းေလးနဲနဲ ထည့္ထုၾကည့္ေတာ့ 
အဆင္ေျပတာနဲ႔ အဲဒီအိတ္နဲ႔ပဲ ထုလိုက္ေတာ့တယ္။

ဒီအိတ္နဲ႔ ထုမလို႔

ေကာက္ၫွင္းေပါင္းထားတာ အိတ္ထဲထည့္...

အိတ္ကိုေသခ်ာပိတ္ၿပီး က်ည္ေပြ႔နဲ႔ နာနာထု
ေကာက္ၫွင္းကို ထုတဲ့အခ်ိန္မွာ အိတ္မွာ ကပ္မကုန္ေအာင္လို႔ လက္မွာ 
ဆီတို႔ၿပီး အိတ္အထဲကို ဆီနည္းနည္းသုတ္လိုက္ၿပီးမွ ငခ်ိတ္ေပါင္းကိုထည့္ၿပီး 
အ၀ေတြလံုေအာင္ ေသခ်ာေခါက္ၿပီးမွ က်ည္ေပြ႔နဲ႔ နာနာထုပါတယ္။ 
တစ္ႀကိမ္ထဲနဲ႔ေတာ့ မရပါဘူး။ အိတ္ကိုဖြင့္ဖြင့္ၿပီး ထုထားတဲ့ ေကာက္ၫွင္း 
အျပားလိုက္ကို ေလးေခါက္ေခါက္ၿပီး ျပန္စုလိုက္ ၿပီးမွ ျပန္ထုလိုက္နဲ႔
လုပ္ရပါတယ္။ ငဖယ္ေထာင္းသလိုပါပဲ။ အဲဒီလို ထုေနရင္းနဲ႔မွ ေခါပုတ္ျဖစ္ခါနီး
အေနေလာက္ေရာက္ရင္ ထုထားတဲ့ေကာက္ၫွင္း အျပားလိုက္ေပၚကို 
ႏွမ္းေလးနဲနဲ လိုက္ျဖဴးလိုက္ ဆက္ထုလိုက္နဲ႔ အဲဒီလို အႀကိမ္ႀကိမ္ထုရင္း 
တျဖည္းျဖည္း ေကာက္ၫွင္းသားေတြေၾကၿပီး အျပင္လိုက္ျဖစ္လာေတာ့မွ 
ပလပ္စတစ္ဗူးတစ္ခုမွာ ေကာက္ၫွင္းေတြ မကပ္ေအာင္ ဆီေလးနဲနဲသုတ္
ေကာက္ၫွင္းထုထားတာကို မ်က္ႏွာျပင္ေလး ၫွိၿပီး ထည့္ထားလိုက္တယ္။
ပံုသြင္းၿပီးသားျဖစ္သြားေရာ.. း) 

ဗူးထဲမွာ ေခါပုတ္ျပင္လုပ္ထားတာ..
ဒီေလာက္ထုတာေတာင္ ေကာက္ၫွင္းက အေစ့က်န္ခ်င္ေသးတယ္။
ေခါပုတ္မျဖစ္တျဖစ္ေလးလို႔ပဲ ေျပာရမယ္ထင္တယ္။ လက္တည့္စမ္းတာ 
ဆိုေတာ့လဲ ဒီေလာက္ျဖစ္တာပဲ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ သေဘာေတြက်ၿပီး
ေက်နပ္လို႔…. း)
စားခါနီးမွ ဗူးထဲကေန အျပင္လိုက္ေလးရေအာင္ ထုတ္ၿပီး ကပ္ေၾကးနဲ႔ၫွပ္ 
ဆီပူပူေလးမွာေၾကာ္စားတာ ေကာင္းမွေကာင္းပဲ။ (ဟီး.. ကိုယ့္ငါးခ်ဥ္... 
အဲေလ ကိုယ့္ေခါပုတ္ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ေကာင္းေနတာ… :D)
ေၾကာ္ထားတာ ဒီအတိုင္းစားလဲေကာင္းတာပဲ။ အိမ္မွာေတာ့ ေခါပုတ္ေၾကာ္နဲ႔
ထန္းလ်က္ေရေလး ႀကိဳၿပီး တို႔စားတယ္။ ေမႊးေနတာပဲ... း)


ဒီလို အျပားလိုက္ကေလး ရေအာင္ ဗူးထဲကထုတ္...

ကပ္ေၾကးန႔ဲၫွပ္ၿပီး ေၾကာ္ဖို႔အဆင္သင့္...
ေခါပုတ္ေၾကာ္ေလးရပါၿပီ။ ေမႊးေနတာပဲ.. း)

ဒီမွာ ေနာက္တပြဲ ... ႀကိဳက္တတ္ရင္ ထန္းလ်က္ေရေလးနဲ႔ တို႔စားေပါ့။
ေနာက္တခါ လုပ္စားျဖစ္ရင္ေတာ့ ငရုပ္ဆံုထဲပဲ ထည့္ေထာင္းၾကည့္အံုးမယ္။ 
ခမာ ငရုပ္ဆံုက အေတာ္ႀကီးတယ္။ အေလးႀကီးပဲ… ေထာင္းရတာေတာ့ 
တကယ္ကို အားပါးတရပဲ။ ေက်ာက္အစစ္ကို ေခ်ာေနေအာင္လုပ္ထားတာ 
အသစ္စက္စက္ကို ခ်က္ခ်င္း၀ယ္သံုးရင္ေတာင္ သဲလံုး၀မထြက္ဘူး။ 

ေက်ာက္အစစ္ကို ထြင္းထားတာ။ အ၀က်ယ္က်ယ္ေလးနဲ႔ ေခ်ာေနတာပဲ

ေစာက္လဲနက္တယ္ဆိုေတာ့ အမ်ားႀကီးထည့္ေထာင္းလို႔ရတယ္။
ငရုပ္က်ည္ေပြ႔ကလဲ လံုးပတ္ကကို လက္တစ္ဆုပ္မကဘူး။ အရွည္က 
တစ္ေပနီးပါးရွိတယ္။ ငရုပ္ဆံုနဲ႔ က်ည္ေပြ႔ေပါင္းရင္ အနည္းဆံုး ၈ကီလို
(၁၇.၆ ေပါင္) ေလာက္ကိုရွိတယ္။ ဒီက ငရုပ္ဆံုကိုသေဘာက်လြန္းလို႔ 
ရန္ကုန္ကိုသယ္ခ်င္တာ… ဒါေပမဲ့လဲ အဲဒီေလာက္၀ိတ္နဲ႔ဆိုေတာ့ ရန္ကုန္
မေရာက္ခင္ ေလယာဥ္ေပၚ အတက္မွာတင္ပဲ ကန္ခ်ခံရမယ့္ကိန္း
ျမင္တယ္။ း))

ငရုတ္က်ည္ေပြ႔ ဆိုက္ကို ၾကည့္ၾကပါအံုး...

လက္တစ္ဆုပ္ထက္ပိုတဲ့လံုးပတ္နဲ႔.. မ ရတာကို အေလးႀကီး...
ေခါပုတ္ကို အဲဒီငရုတ္က်ည္ေပြ႔နဲ႔ ထုတာဆိုေတာ့ ေလးလြန္းလို႔ ၾကာၾကာ
မထုႏိုင္ဘူး။ ေတာ္ၾကာေန ကာယဗလေတြ ထြက္လာၿပီး ဟာၾကဴလီမမ
ျဖစ္သြားမွာစိုးရတယ္။ ေခါပုတ္ထုဖို႔ကို မီးဖိုထဲမွာ သုတ္ဖို႔ျပဳဖို႔ ထားတဲ့ 
တဘက္စုတ္တထည္ ေလးေခါက္ေခါက္.. တင္ၿပီးထုမယ့္ တံုးရဲ႕ေအာက္မွာ
အေသအခ်ာခံ... အသာထိန္းၿပီးမွ ထုတာေတာင္ တဒုန္းဒုန္းနဲ႔ အသံက
ေတာ္ေတာ္ျမည္ေသးတယ္။ ေကာက္ၫွင္းကလဲ အေတာ္ၾကာၾကာ 
ထုရတာဆိုေတာ့ အိမ္ေအာက္ထပ္ကလူေတြလဲ အေတာ္ေတာ့နားညီးမွာ…
ဘာေတြမ်ား ဒီေလာက္ေတာင္ ဒုန္းဒုန္းဒိုင္းဒိုင္း ထုေနႏွက္ေနလဲလို႔ 
ထင္ၾကမွာပဲ... အားေတာ့နာသား… း))
ဒါေပမယ့္လဲ အားနာနာနဲ႔ပဲ ေခါပုတ္ျဖစ္တဲ့အထိကို ထုလိုက္ပါတယ္။ :P

အၿမဲတမ္း ၿငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ။

Friday, November 11, 2011

ခမာတန္ေဆာင္တိုင္ပြဲ

မေန႔က ခမာတို႔ရဲ႕ တန္ေဆာင္တိုင္ပြဲေတာ္ေန႔ပါ။
တန္ေဆာင္မုန္း လျပည့္ေန႔မွာ က်င္းပတဲ့ အဲဒီပြဲေတာ္ကို ခမာစကားနဲ႔ ဆိုရင္
Bon Om Tuk (ေဘာ္န္ ေအာ္မ္ ေသာ့ခ္) လို႔ေခၚပါတယ္။ ဗမာလို အဓိပၸါယ္
ျပန္ရရင္ေတာ့ ေရသဘင္ပြဲေတာ္ပါ။ (Water Festival လို႔ေခၚပါတယ္။) 
Water Festival ဟာ ခမာတို႔ရဲ႕ ထင္ရွားတဲ့ ရိုးရာအစဥ္အလာ ပြဲေတာ္တစ္ခုပါ။
ပြဲေတာ္ကို သံုးရက္က်င္းပေလ့ ရွိတတ္ၿပီး တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေန႔ကေတာ့
ပြဲေတာ္ရဲ႕ အထြဋ္အထိပ္အက်ဆံုးနဲ႔ ေနာက္ဆံုးေန႔ပါပဲ။ ပြဲေတာ္က်င္းပပံုကို ေျပာျပရရင္ ပြဲေတာ္ရက္ေတြမွာ ေလွၿပိဳင္ပြဲေတြကို အႀကီးအက်ယ္ စည္စည္ကားကား က်င္းပၾကပါတယ္။
တန္ေဆာင္မုန္း လျပည့္ေန႔မွာေတာ့ လကိုပူေဇာ္တဲ့ပြဲလုပ္ပါတယ္။ 
ညေန ေန၀င္ၿပီးစ အခ်ိန္မွာ ထြက္လာတဲ့ ၀ိုင္း၀ိုင္းစက္စက္ လျပည့္၀န္းကို 
အိမ္တိုင္းရဲ႕ေရွ႕မွာ စားပြဲေလးေတြထုတ္ၿပီး စားပြဲေပၚမွာ ေကာက္ဦးမုန္႔ဆန္း 
သၾကား ငွက္ေပ်ာဖီး အုန္းစိမ္းေတြနဲ႔ ျပင္ဆင္ထားတဲ့ ကန္ေတာ့ပြဲနဲ႔ အေမႊးတိုင္ 
ဖေယာင္းတိုင္ထြန္းၿပီး ပူေဇာ္ပသၾကပါတယ္။ လျပည့္ည ခုနစ္နာရီ
ေလာက္မွာေတာ့ နီးစပ္ရာ ျမစ္ ေခ်ာင္းေတြမွာသြားၿပီး မီးေဖါင္ေတြ
ေမွ်ာၾကပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႔ ညသန္းေခါင္ယံအခ်ိန္မွာ ကိုယ့္အိမ္မွာပဲ
မိသားစုနဲ႔ျဖစ္ျဖစ္၊ ဘုရား ဒါမွမဟုတ္ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ေက်ာင္းေတြမွာ  ျဖစ္ျဖစ္ စုေ၀းၾကၿပီးေတာ့ ေကာက္သစ္မုန္႔ဆန္းကို ၀ိုင္းဖြဲ႔ စားေသာက္ၿပီးၾကတယ္ 
ဆိုရင္ေတာ့ ေရသဘင္ပြဲေတာ္ ၿပီးဆံုးသြားၿပီျဖစ္ပါတယ္။

ဒီႏွစ္ေရသဘင္ပြဲေတာ္ကိုေတာ့ ကေမာၻဒီးယားမွာ ခါတိုင္းႏွစ္မ်ားလို ၿခိမ့္ၿခိမ့္သဲ
မက်င္းပႏိုင္ပါဘူး။ ေလွၿပိဳင္ပြဲလဲ မလုပ္ျဖစ္ပါဘူး။ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ပတ္သာသာ
ေလာက္အထိ ကေမာၻဒီးယားတစ္ႏိုင္ငံလံုးမွာ ဆိုးဆိုး၀ါး၀ါး လနဲ႔ခ်ီၿပီး
ေရႀကီးေနခဲ့တဲ့အတြက္ အခုလို ေရျပန္က်ခါစမွာ က်ေရာက္လာတဲ့ ပြဲေတာ္ကို 
တစ္ႏိုင္ငံလံုး အတိုင္းအတာအရ က်င္းပႏိုင္တဲ့ အေနအထားမွာ မရွိေတာ့ပါဘူး။ 
အစိုးရကပြဲေတာ္မွာကုန္က်မယ့္ေငြမ်ားကို ေရေဘးျပန္လည္ထူေထာင္ေရးမွာ 
အသံုးျပဳသြားမယ္လို႔ ေျပာတဲ့အေၾကာင္း သိရပါတယ္။ ေရက်သြားၿပီျဖစ္တဲ့
ျမစ္ထဲမွာေတာ့ လျပည့္ညမို႔လို႔ ရိုးရာဓေလ့အတိုင္း မီးေဖါင္ေလးေတြ 
လာေမွ်ာၾကတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ ဒီပို႔စ္က အစီအစဥ္မရွိပဲ တင္ျဖစ္သြားတဲ့ 
ပို႔စ္ေလးပါ။ ညက အျပင္ထြက္ရင္းေတြ႔တာေလးေတြကို ဓါတ္ပံုရိုက္ 
လာခဲ့တာေလးေတြ တင္ေပးခ်င္လို႔ပါ။ Water Festival အေၾကာင္း
ေနာက္ခံသမိုင္းေၾကာင္းနဲ႔အတူ ေလွၿပိဳင္ပြဲေတြအေၾကာင္း ျပည့္ျပည့္စံုစံုကို
ေလ့လာခ်င္သူမ်ားရွိရင္ ဟိုအရင္ႏွစ္ေတြတုန္းက ရိုက္ထားခဲ့တဲ့ 
အလွျပေဖါင္ေတြနဲ႔ ေလွၿပိဳင္ပြဲက ဓါတ္ပံုေတြနဲ႔တကြ ေနာက္မ်ားမွပဲ
ေရးတင္ေပးပါမယ္။ အခုတေလာ မအိမ္သူ လမ္းမ်ားေနတဲ့ အတြက္ 
သရဲဇာတ္လမ္း မွတ္တမ္းေတြအေၾကာင္း ဆက္ရန္ရွိတာလဲ 
အေႂကြးတင္ေနပါတယ္။ း) အျမန္ဆံုးတင္ႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားေပးပါမယ္။ 
အခုေလာေလာဆယ္ေတာ့ ဒီၾကားျဖတ္ပို႔စ္ေလးနဲ႔ပဲ ေက်နပ္ၾကပါအံုးလို႔.... း))

ဒါက တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေန႔မွာ လကိုပူေဇာ္တဲ့ ကန္ေတာ့ပြဲပါ။ လျပည့္ေန႔ ညေနဆိုရင္ ခမာလူမ်ဳိးေတြရဲ႕ အိမ္ေရွ႕တိုင္းမွာ ဒီလိုကန္ေတာ့ပြဲမ်ဳိးေတြ ျပင္ၿပီးထားၾကပါတယ္။

ဒါကေတာ့ တစ္ခ်ိဳ႔ အိမ္ေတြက ကန္ေတာ့ပြဲမွာ အေမႊးတိုင္ ဖေယာင္းတိုင္ထြန္းဖို႔ သံုးတာေလးေတြပါ။ ငွက္ေပ်ာအူမွာ အေမႊးတိုင္ ဖေယာင္းတိုင္ေလးေတြစိုက္ ငွက္ေပ်ာရြက္ေလးေတြကို ကန္ေတာ့ထိုးၿပီး အလွဆင္ထားပါတယ္။ ဒါက လမ္းေဘးမွာ လုပ္ေရာင္းေနတာေတြ႔လို႔ ရိုက္လာတာ။
မီးေဖါင္ေမွ်ာဖို႔ ေဖါ့တံုးေတြကို ပံုစံအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ အလွဆင္ၿပီး လမ္းေဘးမွာ ခ်ေရာင္းေနတဲ့ ဆိုင္ပါ။

အႀကီးအေသး အရြယ္စံု ဒီဇိုင္းမ်ဳိးစံုပါပဲ။ တစ္ခုကို ၁ ေဒၚလာကေန ၂ ေဒၚလာခြဲ ေလာက္အထိ အႀကီးအေသးေပၚမူတည္ၿပီး ေစ်းအမ်ဳိးမ်ဳိးရွိပါတယ္။
ဒီလိုမီးေဖါင္ေလးေတြကို ေမွ်ာခါနီးက်ရင္ ဖေယာင္းတိုင္ အေမႊးတိုင္ေတြ မီးၫွိၿပီး ေရထဲကိုေမွ်ာလိုက္ပါတယ္။ ခမာလူမ်ဳိးေတြက ေမွ်ာခါနီးမွာ အဓိဌါန္တို႔ ဆုေတာင္းတို႔ ရြတ္ဆိုၿပီးမွ ေမွ်ာေလ့ရွိၾကပါတယ္။

ကမ္းစပ္နားက မီးေဖါင္ေလးေတြ

လွတပတ အသည္းပံုေလး

ဒါကေတာ့ ႏွစ္ထပ္အသည္းေလးေတြ။ ဒီလိုမီးေဖါင္မ်ဳိးေလးေတြကိုေတာ့ လူငယ္အိမ္ေထာင္ရွင္ေတြ သမီးရည္းစားစံုတြဲေတြ ေမွ်ာေလ့ရွိၾကပါတယ္။ ခ်စ္ေသာသူနဲ႔ အသက္ထက္ဆံုး ေပါင္းရပါေစ ဘာညာေပါ့ ဆုေတြေတာင္း အဓိဌါန္ေတြလုပ္ၿပီး ႏွစ္ေယာက္အတူကိုင္ ေရထဲခ်ေမွ်ာလိုက္ၾကတာေပါ့။ း))

ေမွာင္မဲမဲ ျမစ္ကမ္းစပ္မွာ မီးေဖါင္ေမွ်ာဖို႔ ျပင္ေနတဲ့ စံုတြဲ

ျမစ္ထဲေမ်ာေနတဲ့ မီးေဖါင္ေလးေတြ။ ဒီႏွစ္အရမ္းနည္းပါတယ္။ အရင္ႏွစ္ေတြတံုးကမ်ား ျမစ္တစ္ခုလံုး ျပည့္မတတ္ မီးေရာင္ေတြ တလက္လက္နဲ႔ အရမ္းလွတာပဲ။ (အဲဒီျမစ္ေပါ့ ေရလွ်ံတာ.. အခုေတာ့လဲ သူမဟုတ္သလို... ညမီးေရာင္ေတြေအာက္မွာ သာသာယာယာ လွလွပပ)
ဒါကေတာ့ ျမစ္ကမ္းေဘးက အႏုပညာညေစ်း (Siem Reap Art Centre Night Market) ညေစ်းဆိုေပမယ့္ တစ္ခ်ိဳ႕ဆိုင္ေတြက တစ္ေနကုန္ဖြင့္ပါတယ္။ ညဖက္ေတာ့ ပိုစည္တာေပါ့။ ခမာအကေတြလဲ Free Show ရွိတယ္။

ညေစ်းေရွ႕က မီးတိုင္ရဲ႕အလွ
ညေစ်းထဲက ခမာအႏုပညာလက္ရာ အမွတ္တရပစၥည္း အေရာင္းဆိုင္တစ္ဆိုင္
 
ပိုးထည္လက္မႈပညာပစၥည္းေတြ (ပိုက္ဆံအိတ္၊ ပု၀ါ၊ အက်ႌ)

မိေခ်ာင္းသားေရပစၥည္း အစစ္ေတြေရာင္းတဲ့ဆိုင္က ေတာက္တဲ့ အရြယ္ေလာက္ပဲရွိတဲ့ မိေခ်ာင္း သားေပါက္ကေလးေတြကို ရုပ္လံုးသြင္းထားတာ (မိေခ်ာင္းအစစ္) တစ္ေကာင္ကို ၁၀၅ ေဒၚလာတဲ့ ေစ်းႀကီးလိုက္တာ...

ညေစ်းထဲက စားေသာက္ဆိုင္ တစ္ဆိုင္
ညေစ်းထဲက ခမာရိုးရာအကေတြနဲ႔ ေဖ်ာ္ေျဖတဲ့ စင္ျမင့္.. ဖရီးၾကည့္လို႔ရတယ္

ခမာရိုးရာတူရိယာေတြနဲ႔ တီး၀ိုင္း

အုန္းမႈတ္ခြက္အက.. အုန္းမႈတ္ခြက္အခြံေလးေတြကို ေခ်ာေနေအာင္လုပ္ၿပီး ေပါလစ္သုတ္ထားတယ္။ အဲဒါေလးေတြကို သူ႔စည္းခ်က္နဲ႔သူ တခြပ္ခြပ္ရိုက္ၿပီးကတာ ၾကည့္လို႔ေကာင္းတယ္။
စင္ေရွ႕တည့္တည့္ထိုင္ၿပီး အားေပးေနတဲ့ ခမာကေလးငယ္ေတြ

ဒါကေတာ့ ခမာေတြရဲ႕ နာမည္ႀကီး ရိုးရာအကျဖစ္တဲ့ Apsaras Dance (Apsaras Ballet လို႔လဲေခၚတယ္) အရမ္းၿငိမ့္ေညာင္းတဲ့ အကပဲ။ (အပ္ဆာရာကို ဗမာလိုဆိုရင္ေတာ့ ေလာကနတ္လို႔ ဘာသာျပန္ရမလားမသိဘူး)

ဒါက ဆိုင္တစ္ခုမွာ အလွခ်ိတ္ထားတဲ့ Apsaras Dance ပန္းခ်ီကား။ အျမင့္ႀကီးကို လွမ္းရိုက္ရလို႔ ပံုက ၾကည့္ရတာ အဆင္မေျပ ျဖစ္ေနသလိုပဲ။
 ခမာရိုးရာေတးဂီတ တီးမႈတ္ေနၾကတာကို Video ရိုက္လာတာပါ။ 
ျမန္မာသံစဥ္ေတြနဲ႔ သိပ္မကြာလွပါဘူး။ မြန္ေတးသြားသံစဥ္ေပါ့။


(ပံုေတြ ၀ါးတားတားျဖစ္ေနရင္ သည္းခံၾကပါေနာ္။ ရိုးရိုး ဒစ္ဂ်စ္တယ္ ကင္မရာ
ေလးနဲ႔ပဲ ညေမွာင္ေမွာင္မွာ သြားရင္းလာရင္း ေလွ်ာက္ရိုက္လာတာမို႔ပါ။)


အၿမဲတမ္း ၿငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ။

Wednesday, November 2, 2011

မွတ္သားစရာ သရဲတေစၦနဲ႔ ပတ္သက္ေသာ အေၾကာင္းမ်ား

Ghost လို႔ေခၚတဲ့ သရဲအေၾကာင္း ဘယ္တုန္းကစသလဲလို႔ေမးရင္ ဘယ္သူမွေတာ့ တိတိပပ ေျဖႏိုင္ၾကမယ္ မထင္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္လည္း သရဲအေၾကာင္း ဆိုရင္ေတာ့ ဟုတ္တာမဟုတ္တာ အပထား.. လူတိုင္းလိုလို အနည္းနဲ႔အမ်ား စိတ္ေတာ့၀င္စားၾကတာခ်ည့္ပါပဲ။ လူ႔သဘာ၀ကိုက ဘာမွန္းမသိတဲ့အရာဆို အင္မတန္ စူးစမ္းခ်င္တတ္ၾကတာကိုး။ အဲ… မွတ္တမ္းမွတ္ရာ အေနနဲ႔ေျပာရရင္ေတာ့ သရဲေျခာက္လွန္႔ခံရမႈ (Haunting) အေၾကာင္းကို စာနဲ႔ေပနဲ႔ ပထမဦးဆံုး ေရးသားၿပီး မွတ္တမ္းတင္ခဲ့တာဟာ ဟိုးလြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း ၂၀၀၀ ေက်ာ္ (ေအဒီ တစ္ရာစု) ေလာက္က စတင္ခဲ့တယ္လို႔  ဆိုပါတယ္။ ရိုမန္စာေရးဆရာတစ္ေယာက္ဟာ ေအသင္ၿမိဳ႕က သူ႔ရဲ႕ေနအိမ္မွာ ေျခာက္လွန္႔ခံရတဲ့ ၀ိညာဥ္သ႑ာန္ရဲ႕ အေၾကာင္းကို အေသအခ်ာ ေရးသားမွတ္တမ္းတင္ထားခဲ့တဲ့ သရဲဇာတ္လမ္းဟာ ပထမဦးဆံုး မွတ္တမ္းလို႔ဆိုပါတယ္။ သူ႔ရဲ႕ေနအိမ္ေနရာမွာ ေရွးယခင္ အခ်ိန္ကာလက သံႀကိဳးမ်ားနဲ႔ အထပ္ထပ္တုပ္ေႏွာင္ၿပီး ကြပ္မ်က္ျခင္းခံခဲ့ရသူလို႔ ယူဆႏိုင္စရာရွိတဲ့ ၀ိညာဥ္ပံုရိပ္တစ္ခုကို ေတြ႔ရွိရပံု၊ ပံုရိပ္သ႑ာန္မွာ မုတ္ဆိတ္ေမြးမ်ား ရွည္လ်ားစြာရွိၿပီး သံႀကိဳးမ်ားလည္း တစ္ကိုယ္လံုး ရစ္ပတ္တုပ္ေႏွာင္လ်က္ရွိပံု၊ သံႀကိဳးမ်ားတရြတ္တိုက္ဆြဲသံ သံထည္မ်ား အခ်င္းခ်င္းထိမိခတ္မိသံ အသံဗလံမ်ားနဲ႔အတူ အရိပ္အေယာင္ျပ ေျခာက္လွန္႔သည္မ်ားကို ကိုယ္တိုင္ မ်က္ျမင္ ႀကံဳေတြ႔ခဲ့ရသည့္အတိုင္း ၀ိညာဥ္ရဲ႕ ပံုပန္းသ႑ာန္နဲ႔ တကြ ေျခာက္လွန္႔ပံု အေသးစိတ္ကို ေရးသား မွတ္တမ္းတင္ထားခဲ့ဲ့ပါတယ္။ ကမာၻဦးစကတည္းက သရဲ ၀ိညာဥ္ ယံုၾကည္မႈ ေျခာက္လွန္႔မႈ ပံုျပင္ေတြ ရွိခဲ့တယ္လို႔ ယူဆရေပမယ့္ ဒီ့အရင္က ဒီလိုေရးသား မွတ္တမ္းတင္ခဲ့တာမ်ဳိး မေတြ႔ရွိခဲ့ဖူးတာေၾကာင့္ ပထမဦးဆံုးေသာ ေပထက္အကၡရာတင္ခဲ့တဲ့ သရဲဇာတ္လမ္းလို႔ပဲ ဆိုၾကပါစို႔။ အဲဒီအခ်ိန္ကေန စတင္ၿပီးေတာ့ ကမာၻတစ္၀ွမ္းမွာ သရဲဇာတ္လမ္းဆိုတာေတြ တစ္ေခတ္ဆန္းခဲ့ရတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ အခုအခ်ိန္မွာေတာ့ ကမာၻတစ္လႊားမွာ ႏိုင္ငံတိုင္း လူမ်ဳိးတိုင္းလိုလို သူ႔ယံုၾကည္မႈနဲ႔သူ သရဲဇာတ္လမ္းေပါင္း ေျမာက္မ်ားစြာကို သားစဥ္ေျမးဆက္ လက္ဆင့္ကမ္း ေရးသား ေျပာဆို လာလိုက္ၾကတာဟာ မေရမတြက္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ရွိေနပါၿပီ။ ဒီကေန႔အခ်ိန္မွာ စစ္တမ္းေကာက္ယူမႈအရ သိရတာကေတာ့ လူဆယ္ေယာက္မွာ တစ္ေယာက္ႏႈန္းဟာ သရဲကိုျမင္ဖူးၾကတယ္ သို႔မဟုတ္ သရဲေျခာက္တာကို ခံဖူးၾကတယ္လို႔ဆိုပါတယ္။ သို႔ေသာ္လည္း အဲဒီလူေတြ အေတာ္မ်ားမ်ားထဲမွာေတာင္ သရဲဆိုတာ တကယ္မရွိဘူးလို႔ ယံုၾကည္ေနၾကဆဲျဖစ္ပါတယ္။ အခ်ိဳ႕ျမင္ေတြ႔ဖူးေသာ သူမ်ားကိုယ္တိုင္က မိမိျမင္ေတြ႔ရမႈကို ဇေ၀ဇ၀ါနဲ႔ အေျဖရွာဖို႔ ခက္ခဲေနၾကၿပီး အဲဒီေျခာက္လွန္႔မႈမ်ားဟာ အမွန္တကယ္လို႔ ယံုၾကည္ႏိုင္ဖို႔ ခဲယဥ္းေနၾကဆဲပါပဲတဲ့။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ လူ႔စိတ္ရဲ႕ ထင္ေယာင္ထင္မွားျဖစ္တတ္မႈ၊ စိတ္အစြဲအလန္း ႀကီးမားမႈ၊ ေၾကာက္စိတ္ရဲ႕လႈံ႔ေဆာ္မႈေတြေၾကာင့္ စိတ္ေျခာက္ျခားမႈေတြရွိတဲ့ အခါမ်ဳိးေတြမွာ အမွန္တကယ္ရွိေသာအရာ မရွိေသာအရာေေတြအေပၚ ေရာေထြးၿပီး အၾကားအျမင္ေတြ မွားယြင္းမႈ ဆိုတဲ့ ျဖစ္ႏိုင္ေျခေတြလည္း အမ်ားႀကီးရွိေနခဲ့လို႔ပါလို႔ ဆိုပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ သဘာ၀အေလ်ာက္ အလင္း အေမွာင္ ပံုရိပ္မ်ားရဲ႕ အျမင္လွည့္စားမႈ (illusion) မ်ားလည္းရွိႏိုင္ပါေသးတယ္။ တခါတေလမွာ သဘာ၀အတိုင္း ျဖစ္ပ်က္မႈတစ္ခုခုကို လူ႔စိတ္ခံစားမႈအရ ေကာက္ယူမႈ လြဲမွားၿပီးေတာ့ သဘာ၀လြန္ျဖစ္ရပ္တစ္ခုအျဖစ္ အထင္အျမင္ မွားယြင္းမႈမ်ဳိးလည္း ရွိႏိုင္ပါတယ္တဲ့။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ေစ ကမာၻတစ္လႊားမွာေတာ့ သရဲတကယ္ရွိမရွိဆိုတာဟာ ဒီကေန႔ဒီအခ်ိန္အထိ မေသခ်ာ မေရရာမႈတစ္ခု အေနနဲ႔ ရွိေနဆဲျဖစ္သလို ေလ့လာဆန္းစစ္မႈေတြလည္း အခုအခ်ိန္ထိ ျပဳလုပ္ေနၾကဆဲပါပဲ။

(Photo credit to Google image.)
သရဲဇာတ္လမ္းမ်ားနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ကမာၻတစ္လႊားမွာ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တဲ့ ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားေသာ ေျခာက္လွန္႔မႈ မွတ္တမ္းမ်ားလည္း ရာဇ၀င္မွာ ရွိခဲ့ပါတယ္။ ယခုအခ်ိန္အထိလည္း ကမာၻ႔ ေနရာအႏွံ႔အျပားမွာ ေျခာက္လွန္႔မႈျဖစ္စဥ္မ်ား ရွိေနဆဲျဖစ္သလို အဲဒီျဖစ္စဥ္မ်ားကို စနစ္တက် မွတ္တမ္းတင္ထားမႈအခ်ိဳ႕လည္း ရွိေနခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီလို ေျခာက္လွန္႔ခံခဲ့ရတယ္လို႔ ဆိုသူေတြထဲမွာ သာမာန္လူမ်ားသာမက ဆရာ၀န္မ်ား၊ ခရစ္ယာန္ သင္းအုပ္ဆရာမ်ား၊ ဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ား၊ ဥပေဒ၀န္ထမ္းမ်ား၊ တရားသူႀကီးမ်ား အျပင္ ဘုရင့္အရိုက္အရာခံယူမယ့္ အိမ္ေရွ႕မင္းသားလို လူမ်ဳိးမ်ားပင္ ပါ၀င္ၾကပါတယ္တဲ့။ အဲဒီလို လူေတြကိုယ္တိုင္က မိမိတို႔ကိုယ္တိုင္ ႀကံဳေတြ႔ခဲ့ရတဲ့ အျဖစ္အပ်က္မ်ားကို ကိုယ္တိုင္ဒိဌ ႀကံဳေတြ႔ခဲ့ၾကရပါလ်က္နဲ႔ တိက်ေသခ်ာစြာ ေျဖရွင္းခ်က္မထုတ္ႏိုင္ပဲ ႀကံဳခဲ့ရသူမ်ား ကိုယ္၌က အဲဒီျဖစ္စဥ္ေတြအေပၚမွာ ပေဟဠိျဖစ္ေနခဲ့ၾကရတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ အဓိကကေတာ့ ႀကံဳေတြ႔ရတဲ့ ျဖစ္စဥ္မ်ားကို လူအမ်ားနဲ႔ တၿပိဳင္နက္ထဲ အတူတကြ ႀကံဳေတြ႔ခဲ့ၾကရသည့္တိုင္ တိက်ေသခ်ာတဲ့ လက္ဆုပ္လက္ကိုင္ သက္ေသျပႏိုင္မႈမ်ဳိးကို မျပဳလုပ္ႏိုင္ၾကတာပဲျဖစ္ပါတယ္။ သရဲေျခာက္မႈ ျဖစ္စဥ္တိုင္းမွာ ဘယ္လုိပဲ ကိုယ္တိုင္ႀကံဳေတြ႔ရေသာ္လည္း ခိုင္မာတဲ့ သက္ေသျပမႈမ်ဳိးကို မျပဳလုပ္ႏိုင္တာဟာ သရဲတကယ္ရွိမရွိ ဆိုတာေျပာႏိုင္ဖို႔အတြက္ အဓိက အားနည္းခ်က္ ျဖစ္ေနခဲ့ရပါတယ္။ ေနာက္ထပ္ အျငင္းပြားစရာ အခ်က္ အေနနဲ႔ ရွိျပန္တာက သရဲေျခာက္လွန္႔မႈ ျဖစ္စဥ္မ်ားကို ေလ့လာသံုးသပ္မႈမ်ားကေန ျပဆိုတာကေတာ့ လူအမ်ား လက္ခံယူဆထားၾကသလို ေသလြန္သြားၿပီးေသာ ၀ိညာဥ္မ်ားက လာေရာက္ ေျခာက္လွန္႔တာျဖစ္တယ္ ဆိုတဲ့အခ်က္နဲ႔ အခ်ိဳ႕ေသာ ေျခာက္လွန္႔မႈျဖစ္စဥ္မ်ားဟာ လံုး၀သက္ဆိုင္မႈ မရွိတာကို ေတြ႔ရွိရတာေၾကာင့္ ေျခာက္လွန္႔မႈတိုင္းဟာ ေသဆံုးျခင္းနဲ႔ ကြယ္လြန္ၿပီးေသာ ၀ိညာဥ္မ်ားနဲ႔ပါ တိုက္ရိုက္ ပတ္သက္မႈ ရွိမရွိ ဆိုတာ ထည့္စဥ္းစားစရာ ျဖစ္လာျပန္ပါတယ္။ အျခားယူဆခ်က္တစ္ခုရဲ႕ အျမင္က်ျပန္ေတာ့ ကြယ္လြန္သြားသူေတြကို မိမိသက္ဆိုင္ရာ လူမ်ဳိးစု ဘာသာ ဓေလ့ ထံုးတမ္းစဥ္လာမ်ားအတိုင္း သၿဂဳႋဟ္မႈျပဳျခင္းကို မခံရတဲ့ ၀ိညာဥ္မ်ားဟာ ေက်နပ္မႈမရွိတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ သင့္ေတာ္တဲ့အတိုင္း ျပန္လည္ သၿဂဳႋဟ္ေပးေစခ်င္တဲ့အတြက္ အသိေပးလိုတဲ့အေနနဲ႔ လာေရာက္ေျခာက္လွန္႔ျခင္းအမႈကို ျပဳၾကတာျဖစ္တယ္လို႔လဲ ဆိုျပန္ပါတယ္။ အဲဒီအတြက္ေၾကာင့္လည္း ဘာသာတိုင္း လူမ်ဳိးတိုင္းဟာ လူတစ္ေယာက္ ေသဆံုးသြားခဲ့ရင္ အသုဘအခမ္းအနားကို မိမိတို႔ရဲ႕ ဓေလ့ထံုးတမ္းမ်ားအတိုင္း အေလးထားၿပီးျပဳလုပ္ၾကတာ ျဖစ္တယ္လို႔ အဲဒီအယူအဆကဆိုပါတယ္။ အဲဒီအတြက္ေၾကာင့္ သရဲေျခာက္ခံရတယ္ဆိုရင္ လာေရာက္ ေျခာက္လွန္႔တဲ့၀ိညာဥ္ကို ေက်နပ္ေစဖို႔ သက္ဆိုင္ရာ အသုဘအခမ္းအနားကို ၀ိညာဥ္အတြက္ ရည္စူးျပဳလုပ္ေပးၿပီး စနစ္တက် ျပန္လည္ျမွဳပ္ႏွံေပးလုိက္မယ္ဆိုရင္ လာေရာက္ ေျခာက္လွန္႔ျခင္း မရွိၾကေတာ့ပါဘူးတဲ့။ ေနာက္ထပ္အျမင္တစ္မ်ဳိးကေတာ့ ရူပေဗဒသေဘာတရားေတြနဲ႔ နည္းနည္းဆက္ႏြယ္တယ္ထင္ရပါတယ္။ သရဲဆိုတာ လူေတြရဲ႕ ဆက္လက္ လႈပ္ရွားေနဆဲျဖစ္ေသာ အတိတ္က ပံုရိပ္မ်ားသာ ျဖစ္ပါတယ္တဲ့။ အဲဒီလို အရိပ္ထင္က်န္ေနမႈဟာ ကာယကံရွင္ ေသျခင္းရွင္ျခင္းနဲ႔ သိပ္မသက္ဆိုင္လွဘူးလို႔ ဆိုပါတယ္။ အဲဒီပံုရိပ္မ်ားဟာ ကာယကံရွင္ ရွင္သန္လႈပ္ရွား သက္၀င္ခဲ့ရာ ေနရာေတြ (ဥပမာ - အိမ္၊ ေက်ာင္း၊ ရံုးခန္း၊ တကၠသိုလ္မ်ား၊ စာသင္ေဆာင္ လူေနေဆာင္မ်ား၊ နန္းေတာ္ အစရွိတဲ့ အေဆာက္အဦးေနရာေတြ) ေန႔စဥ္ သြားလာလႈပ္ရွားခဲ့တဲ့လမ္း အစရွိတို႔မွာ (ဓါတ္ပံုတို႔ ဗြီဒီယိုတို႔လို) ပံုရိပ္ထင္ က်န္ရစ္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒါဟာ ပဲ့တင္သံ ျပန္လာတတ္သလို သေဘာတရားမ်ဳိး ျဖစ္ပါတယ္တဲ့။ ပဲ့တင္သံကို အႀကိမ္ႀကိမ္ အခါခါ ၾကားရသလို စြဲထင္ေနတဲ့ ပံုရိပ္ေတြကိုလည္း မေပ်ာက္ကြယ္သြားမခ်င္း အႀကိမ္ႀကိမ္ ျပန္လည္ျမင္ေတြ႔ ေနရျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီလို စြဲထင္က်န္ရစ္တဲ့ ပံုရိပ္ေတြဟာ အခ်ိန္ၾကာလာတဲ့အခါမွ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ေမွးမွိန္ ေပ်ာက္ကြယ္သြားတတ္ၾကပါတယ္။ အဲဒီ ပံုရိပ္ေတြဟာ လူေတြရဲ႕ စိတ္ခံစားမႈဆိုင္ရာ စြမ္းအင္စက္ကြင္း (emotional energy fields) မ်ားေၾကာင့္ ပတ္၀န္းက်င္မွာ စြဲထင္ ျဖစ္ေပၚလာရတာလို႔ ဆိုပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ စိတ္အစြဲအလန္း ႀကီးတတ္ၾကသူမ်ား၊ စိတ္ခံစားမႈ ျပင္းထန္ၾကသူမ်ားရဲ႕ ပံုရိပ္မ်ားဟာ စြမ္းအင္ပိုမိုထက္ျမက္တဲ့အတြက္ ပိုမိုၿပီး ရွင္းလင္းျပတ္သားစြာ ေပၚလြင္တတ္ၾကသလုိ အခ်ိန္ကာလလည္း ပိုၾကာရွည္စြာ စြဲထင္ေနတတ္ၾကပါတယ္။ ဒီ့အတြက္ေၾကာင့္လည္း မေတာ္တဆမႈ၊ အသတ္ခံရမႈ အစရွိတဲ့ အျဖစ္မ်ဳိးေတြနဲ႔ ေသဆံုးခဲ့ရသူေတြမွာ ထိတ္လန္႔မႈ ေၾကာက္ရြံ႕မႈ အစရွိတဲ့ စိတ္ခံစားမႈေတြ အျမင့္ဆံုးအေနအထားမွာ ရွိေနမႈေၾကာင့္ စြမ္းအင္ကလည္း အျမင့္မားဆံုးျဖစ္တဲ့အတြက္ အဲဒီလိုလူေတြရဲ႕ ပံုရိပ္မ်ားဟာ ထင္ထင္ရွားရွားနဲ႔ အခ်ိန္ပိုမိုၾကာျမင့္စြာ စြဲထင္ေနျခင္း ျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ (မွတ္ခ်က္ - အစိမ္းေသလိုမ်ဳိးဆို သရဲပိုေျခာက္တယ္ ဆိုတာမ်ဳိး ဆိုလိုခ်င္တယ္ ထင္ပါတယ္။)

အဲဒီေတာ့ သရဲတေစၦ ေျခာက္လွန္႔မႈမ်ားနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ အမ်ဳိးမ်ဳိး အဖံုဖံုေသာ အယူအဆ ထင္ျမင္ခ်က္ သံုးသပ္ခ်က္မ်ားဟာ ကမာၻတစ္၀ွမ္းမွာ အမ်ဳိးမ်ဳိး ကြဲျပားေနခဲ့ပါတယ္။ သရဲတေစၦနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး လူတစ္ဦး တစ္ေယာက္ခ်င္းစီရဲ႕ ထင္ျမင္ ယူဆခ်က္မ်ားဟာလည္း ဘယ္လုိမွ တူႏိုင္လိမ့္မယ္ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒီေန႔ဒီအခ်ိန္အထိလည္း နာနာဘာ၀ မေကာင္းဆိုး၀ါး ၾကတ္ သရဲ တေစၦ ဘီလူး သဘက္ ဖုတ္ ၿပိတၱာ မိစာၧ နတ္ဆိုး အမည္ေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔ ေျခာက္လွန္႔မႈမ်ားဟာလည္း ႏိုင္ငံတိုင္း လူမ်ဳိးတိုင္းမွာ ပံုစံမ်ဳိးစံု အသြင္ သ႑ာန္မ်ဳိးစံုနဲ႔ ကမာၻအႏွံ႔မွာ ရွိေနဆဲပါ။ ဒါေပမယ့္ သရဲဆိုတာ တကယ္ရွိမရွိ၊ ေျခာက္လွန္႔မႈမ်ားဟာလည္း အမွန္တကယ္ ဟုတ္မဟုတ္ဆိုတာကေတာ့ ကမာၻေပၚမွာ အခုအခ်ိန္ထိ သက္ေသျပႏိုင္ျခင္း မရွိေသးသလို အေျဖရွာလို႔မရႏိုင္ေသးတဲ့ ပုစာၦေတြအျဖစ္ ရပ္တည္ေနဆဲပါပဲ။
* * * * * * * * * * * * * * *
(ဆက္ရန္ - ကမာၻေပၚမွာ ထင္ရွားတဲ့ ေျခာက္လွန္႔မႈ မွတ္တမ္းမ်ားအေၾကာင္းကို ေနာက္ေန႔ေတြက်မွ ဆက္ေရးပါမယ္။)

အၿမဲတမ္း ၿငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ။

(Tony Allan ရဲ႕ Tales of real haunting နဲ႔ ယခင္က ဖတ္မွတ္ခဲ့ဖူးေသာ သရဲတေစၦ မွတ္တမ္းမ်ားအေၾကာင္း၊ အင္တာနက္မွ သရဲအေၾကာင္းႏွင့္ ပတ္သက္သမွ် ဖတ္ရႈထားခဲ့ေသာ အခ်က္အလက္မ်ားကို မွီျငမ္း ကိုးကားၿပီး ဘာသာျပန္ ေရးသားထားျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။)

Saturday, October 1, 2011

ႏွမ္းတစ္ေစ့ပံုျပင္၊ ျဖဴစင္တဲ့ေလာကနဲ႔ အမွ်င္မျပတ္တဲ့အေတြး..

ႏွမ္းေစ့ကေလးတစ္ေစ့အေၾကာင္း ပံုျပင္ေလးတစ္ခု ၾကားဖူးတယ္။ ဆီႀကိတ္စက္ႀကီးဆီကို အသြားမွာ ကြင္းျပင္တစ္ခုကိုျဖတ္သြားတုန္း မေတာ္တဆ ေျမႀကီးေပၚကို က်က်န္ေနခဲ့တဲ့ ႏွမ္းေစ့ကေလး တစ္ေစ့ဟာ သူ႔အေပါင္းအေဖၚေတြနဲ႔အတူတူ ဆီႀကိတ္တဲ့ဆံုႀကီးဆီကို ပါမသြားႏိုင္ခဲ့ ေတာ့ဘူး။ သူဟာ သူ႔အေဖၚေတြလို ဆီျဖစ္ခြင့္မရေတာ့လို႔ အင္မတန္မွ ၀မ္းနည္း ေနခဲ့မိတယ္။ တကိုယ္တည္း စိတ္ဓါတ္က်စြာ ၀မ္းပန္းတနည္း ငိုေႂကြး ေနခဲ့တယ္။ သူဟာ သူ႔အေပါင္းအသင္းေတြလို အသံုးက်တဲ့အရာ တစ္ခု ျဖစ္ခြင့္မရေတာ့တဲ့အေပၚ သူ႔ကိုယ္သူ နာက်ည္းလို႔မဆံုး ျဖစ္ေနခဲ့တာေပါ့။ ႏွမ္းေစ့ကေလးနားက ျမက္ပင္ေလး ကေတာ့ ႏွမ္းေစ့ကေလးကို အားေပးဖို႔ႀကိဳးစားၾကည့္တယ္။ ျမက္ပင္ကေလးက အသင္ဟာ ဆီမျဖစ္ခဲ့ေပမယ့္ ဆီျဖစ္ႏိုင္တဲ့ ႏွမ္းေစ့ကေလးဘ၀ကို ပိုင္ဆိုင္ခဲ့ရတာ ဘယ္ေလာက္ ေကာင္းလိုက္သလဲလို႔ ေျပာတယ္ ႏွမ္းေစ့ကေလးက ဆီျဖစ္ခြင့္မရမွေတာ့ ႏွမ္းတစ္ေစ့ရဲ႕ဘ၀ဟာ ဘာမ်ား အသံုးက်ေတာ့မွာလဲကြာလို႔ ေၾကကြဲတဲ့ေလသံနဲ႔ ျပန္ေမးလိုက္တယ္။ တစ္ခုခုေတာ့ အသံုးက်မွာပါကြာလို႔ ျမက္ပင္ေလးက ျပန္ေျပာတယ္။ ႏွမ္းေစ့ကေလးကေတာ့ အားေလ်ာ့တဲ့ ေလသံနဲ႔ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူးကြာလို႔ စိတ္ပ်က္စြာ ျပန္ေျပာလိုက္တယ္။ ျမက္ပင္ေလးကေတာ့ အားမေလ်ာ့ေသးဘူး။ သူႏွမ္းေစ့ကေလးကို ဘယ္လိုအားေပးရမလဲလို႔ စဥ္းစားေနတယ္။ ႏွမ္းေစ့ကေလးေရ ဆီမျဖစ္ခဲ့ေပမယ့္ မင္းမွာ တျခားလုပ္ႏိုင္တာ တစ္ခုခု ရွိေနခ်င္ ရွိေနအံုးမွာပါကြာလို႔ ျမက္ပင္ကေလးက စဥ္းစားရင္း လွမ္းေျပာလိုက္ ျပန္တယ္။ ဆီမျဖစ္ေတာ့တဲ့ ႏွမ္းတစ္ေစ့က ဘာမ်ားလုပ္ႏိုင္စရာ ရွိရအံုးမွာလဲ။ အသံုးမက်ေတာ့တဲ့ ဘ၀ပါဗ်ာလို႔ ႏွမ္းေစ့က စိတ္ဓါတ္က်သံနဲ႔ ျပန္ေျပာတယ္။ ဆီမျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ေပမယ့္ ႏွမ္းပင္ေလး တစ္ပင္ေတာ့ ခင္ဗ်ားအေနနဲ႔ ျဖစ္ႏိုင္ေသးတယ္ေလ မဟုတ္ဘူးလားလို႔ ျမက္ပင္ေလးက ေမးလိုက္ျပန္တယ္။ ႏွမ္းတစ္ပင္နဲ႔လဲ ဆီျဖစ္ဖို႔ဆိုတာ မျဖစ္ႏိုင္ေသးပါဘူးဗ်ာ။ အလကားပါပဲလို႔ ႏွမ္းေစ့က စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ ေခါင္းခါရင္း ျပန္ေျပာလိုက္တယ္။ ဒါေတာ့မွန္တာေပါ့ဗ်ာ။ တစ္ပင္တည္းနဲ႔ေတာ့လည္း ဘယ္ဆီျဖစ္ပါ့မလဲ။ ဒါေပမယ့္လည္း မင္းရဲ႕ အပင္ေလးက ႏွမ္းသီးေလးေတြသီး ႏွမ္းေစ့ေလးေတြထပ္က် ေနာက္ထပ္
ႏွမ္းပင္ေလးေတြထပ္ေပါက္ အဲဒီအပင္ေလးေတြကေန ႏွမ္းေစ့ကေလးေတြ အမ်ားႀကီး ထပ္ထပ္က် ႏွမ္းပင္ကေလးေတြ အမ်ားႀကီး ထပ္ေပါက္ဆိုရင္ေတာ့ သိပ္မၾကာခင္ ဒီေနရာမွာ ႏွမ္းခင္းႀကီးတစ္ခင္း ျဖစ္လာႏိုင္ေသးတာပဲ မဟုတ္လားဗ်ာ။ ဒါဆိုရင္ မင္းရဲ႕မ်ဳိးဆက္ႏွမ္းေစ့ေလးေတြကေတာ့ ဆီျဖစ္ခြင့္ ရွိလာႏိုင္ေသးတာေပါ့လို႔ ျမက္ပင္ေလးက အားတက္သေရာ ေျပာျပန္တယ္။ ႏွမ္းေစ့ကေလးက တစ္ခ်က္စဥ္းစားလိုက္ၿပီး အင္းေပါ့ေလ ဒီလိုျဖစ္လာရင္ေတာ့ သိပ္မဆိုးပါဘူး။ ႏွမ္းတစ္ေစ့ကေန ႏွမ္းတစ္ပင္၊ ႏွမ္းတစ္ပင္ကေန ေနာက္ထပ္ ႏွမ္းပင္ေတြျဖစ္လာမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ႏွမ္းတစ္ပင္ျဖစ္လာေအာင္ ႀကိဳးစားၾကည့္ပါ့မယ္လို႔ ျမက္ပင္ကေလးကို ျပန္ေျပာလိုက္တယ္။ အဲဒါနဲ႔ပဲ ႏွမ္းေစ့ကေလးကေန ႏွမ္းပင္ကေလးေပါက္ ႏွမ္းသီးေလးေတြသီး ရင့္မွည့္တဲ့အခ်ိန္ေရာက္ေတာ့ ႏွမ္းသီးကေလးေတြက ေပါက္ကြဲထြက္ၿပီး ႏွမ္းေစ့ကေလးေတြ ပတ္၀န္းက်င္မွာ ထပ္က်ရာကေန ႏွမ္းပင္ကေလးေတြ ထပ္ေပါက္ အဲသလိုနဲ႔ပဲ သိပ္မၾကာတဲ့ႏွစ္ေတြအတြင္းမွာ ႏွမ္းေစ့ကေလးက်ခဲ့တဲ့ ကြင္ျပင္ႀကီးဟာ ႏွမ္းခင္းႀကီးတစ္ခင္း ျဖစ္လာခဲ့တယ္။ အဲဒီႏွမ္းခင္းႀကီးကို ဆီစက္အလုပ္သမားေတြ ေတြ႔တဲ့အခါ အလြန္အံ့ၾသၾကတာေပါ့။ ဒီကြင္းျပင္ႀကီးထဲမွာ ဒီႏွမ္းခင္းႀကီး ဘယ္လိုမ်ားျဖစ္လာပါလိမ့္လို႔ အံ့ၾသတႀကီးျဖစ္ေနခဲ့ၾကတယ္။ အဲဒါနဲ႔ အလုပ္သမားေတြလည္း ႏွမ္းေတြရိတ္သိမ္းခ်ိန္တန္ေတာ့ အဲဒီႏွမ္းေတြကို ရိတ္သိမ္းၿပီး ဆီႀကိတ္ဖို႔အတြက္ ဆီစက္ကိုပို႔လိုက္ၾကတယ္တဲ့။ ဆီျဖစ္ခြင့္မရခဲ့ရွာတဲ့ ႏွမ္းေစ့ေလးတစ္ေစ့ကေန စခဲ့တဲ့ ဒီႏွမ္းခင္းႀကီးက ႏွမ္းေစ့ကေလးေတြ ကေတာ့ ဆီျဖစ္ခြင့္ရသြားခဲ့ၾကတာေပါ့ကြယ္။

ၾကားဖူးတဲ့ ပံုျပင္ကေလးကေတာ့ ဒီမွာၿပီးသြားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မၿပီးႏိုင္တာကေတာ့ ကိုယ့္အေတြး… တကယ္ႏွမ္းေစ့ကေလးက အျပင္မွာ ႏွမ္းခင္းႀကီးတစ္ခင္း ျဖစ္မျဖစ္ေတာ့ ကိုယ္မေျပာတတ္ဘူး။ ဒါကပံုျပင္ပဲေလ။ ကေလးေတြ အိပ္ယာ၀င္ခ်ိန္မွာ ေျပာျပဖို႔ လူႀကီးသူမေတြရဲ႕ စိတ္ကူးယဥ္ ပံုျပင္တစ္ပုဒ္ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ သို႔ေသာ္ျငားလည္း ပံုျပင္ထဲက ႏွမ္းေစ့ကေလးက ကိုယ့္စိတ္ကို ဖမ္းစားတယ္။ ႏွမ္းေစ့ကေလးအေၾကာင္း ကိုယ္ေလွ်ာက္ေတြးတယ္။ အျပင္ေလာကမွာ ႏွမ္းေစ့ကေလးက ကိုယ္ျဖစ္ေနခဲ့ရင္ေကာ…
ႏွမ္းပင္ကေလးတစ္ပင္ ေပါက္လာေအာင္ထိေတာင္ ကိုယ္စြမ္းေဆာင္ႏိုင္ပါ့မလား… အေတြးပြားစရာ… ၿပီးေတာ့ အျပင္မွာက ျမက္ပင္ကေလးလို အားေပးမဲ့သူထက္ ပစၥလက္ခတ္ မၫွာမတာ နင္းေျခသြားၾကမယ့္သူေတြၾကားမွာ ႏွမ္းပင္ကေလး ရွင္သန္ႏိုင္ပါ့မလား။ ႏွမ္းေစ့ကေလး က်က်န္ေနခဲ့တဲ့ ေနရာဟာ အပင္မေပါက္ႏိုင္တဲ့ ေက်ာက္တံုး ေက်ာက္ေဆာင္ေတြ ၾကားမွာ ျဖစ္ေနခဲ့ရင္ေကာ… အပင္ေပါက္ႏိုင္တဲ့ေနရာမွာ က်ခဲ့ရင္ေတာင္ ၾကက္ယက္ ငွက္စားအေျခအေနမ်ဳိးမွာဆိုရင္ အပင္ေလးေတာင္ ျဖစ္ခြင့္ရပါ့မလား။ ပံုျပင္ထဲမွာ အားေပးတဲ့ ျမက္ပင္ေလးေၾကာင့္သာ ႏွမ္းေစ့ကေလးက အပင္ကေလးတစ္ပင္ျဖစ္လာဖို႔ ေရြးခ်ယ္ခဲ့တာ။ ျမက္ပင္ေလးမရွိခဲ့ရင္ ႏွမ္းေစ့ ကေလးဟာ ဆီလဲမျဖစ္ အပင္လဲမေပါက္ အေျခအေနမွာ စိတ္ဓါတ္က်စြာနဲ႔ပဲ အဆံုးသတ္ သြားခဲ့မွာလား… ေတြးစရာေတြက အမွ်င္မျပတ္… ကိုယ္သာ ႏွမ္းေစ့ကေလးေနရာမွာ ဆိုရင္… ျမက္ပင္ကေလးလဲ မရွိခဲ့ဘူးဆိုရင္… ကိုယ္အဆိုးေတြ အပ်က္ေတြခ်ည္းပဲ ေတြးမိေနခဲ့သလား။

ျဖဴစင္ျခင္းေတြ ေလာကႀကီးမွာ ရွားပါးေနတယ္။ လူေတြမွာ ျဖဴစင္တဲ့ႏွလံုးသားေတြ မရွိၾကေတာ့ဘူး။ ေလာကႀကီးကေတာ့ အနက္ေရာင္ေတြပဲ လႊမ္းမိုးေနေတာ့တာပါပဲကြာ ဆိုတာမ်ဳိး ညည္းျငဴတာေတြ၊ ေနရာတကာမွာ ျဖဴစင္မႈဆိုတာ မရွိႏိုင္ဘူး ဆိုတဲ့အသံေတြ မၾကာခဏ ၾကားၾကား ေနရတယ္။ အဲဒီလိုအသံေတြ ၾကားရရင္ ကိုယ့္အေတြးထဲကို ပံုျပင္ထဲက ႏွမ္းေစ့ကေလး ၀င္၀င္လာတတ္တယ္။ ဘာမွေတာ့လဲ မဆိုင္လွပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ့္အေတြးထဲမွာေတာ့ ႏွမ္းေစ့ကေလးက ျဖဴစင္ျခင္းဆိုတဲ့ ႏွမ္းပင္ကေလး တစ္ပင္ကို ရွင္သန္ႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားေနခဲ့တယ္။ သူ႔အပင္ကေန ျဖဴစင္ျခင္းႏွမ္းေစ့ကေလးေတြ ပြားမ်ားလာၿပီး အဲဒီႏွမ္းေစ့ကေလးေတြကေနတဆင့္ ျဖဴစင္ျခင္းဆိုတဲ့ ႏွမ္းခင္းႀကီး ျဖစ္လာတဲ့ အထိ ႏွမ္းေစ့ကေလးေတြကို ဆက္လက္ ပြားမ်ားေစခဲ့တယ္။ အဲဒီႏွမ္းေစ့ကေလးေတြက ေနရာအႏွံ႔ တစ္ေလာကလံုးကို ျပန္႔ပြား သြားႏိုင္ခဲ့ရင္ ျဖဴစင္ျခင္းေတြ ေနရာအႏွံ႔ မေရာက္ႏိုင္ေပဘူးလား။ အဲဒီလိုဆိုရင္ေတာ့ ျဖဴစင္တဲ့ႏွမ္းခင္းေတြ ေလာကႀကီးထဲ ေနရာအႏွံ႔မွာ ရွိလာေတာ့မွာေပါ့။ ေနရာတကာမွာ ျဖဴစင္မႈေတြ ျပန္႔ပြားလာဖို႔အတြက္
ျဖဴစင္ျခင္းႏွမ္းေစ့ကေလးေတြ အမ်ားႀကီး ရွိလာဖို႔ေတာ့ လိုအပ္တယ္ေလ။ ႏွမ္းကေလးတစ္ေစ့ကေန တျဖည္းျဖည္း ပြားမ်ားလာမယ့္ ႏွမ္းခင္းႀကီးဆိုတာ ဘယ္ေလာက္ၾကာႏိုင္သလဲ ကိုယ္မသိပါဘူး။ သို႔ေပမယ့္လည္း ျဖဴစင္တဲ့ေလာကဆိုတာ ျဖစ္လာႏိုင္ဖို႔အတြက္ ကိုယ္ ကိုယ္တိုင္ကအရင္ဆံုး ကိုယ့္ႏွလံုးသားထဲမွာရွိတဲ့ ျဖဴစင္မႈဆိုတဲ့ ႏွမ္းေစ့ငယ္ကေလးကို အပင္ကေလး ေပါက္လာႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားရအံုးမွာ။ အဲဒီအပင္ကရလာမယ့္ ႏွမ္းေစ့ကေလးေတြကိုလည္း ဆက္လက္ၿပီး ျပန္႔ပြားေစရအံုးမွာ…။ အဲဒီႏွမ္းေစ့ကေလးေတြကေန အပင္ေလးေတြ ထပ္ထပ္ၿပီး ေပါက္ေနဖို႔လည္း လိုအပ္ေသးတာ… တျဖည္းျဖည္းေတာ့လည္း ႏွမ္းခင္းႀကီးျဖစ္လာရမွာေပါ့။ ေျပာရရင္ေတာ့… ဒါ ကိုယ့္ရဲ႕ မရူးမႏွမ္း စိတ္ကူးယဥ္အေတြး သက္သက္ပါပဲ။ တကယ္ေတာ့ အခုမွ ကိုယ္က ႏွမ္းပင္ကေလး တစ္ပင္ျဖစ္လာဖို႔ ႀကိဳးစားၾကည့္ေနမိတဲ့ အေၫွာက္ေတာင္ မေပါက္ေသးတဲ့ ႏွမ္းေစ့ကေလး တစ္ေစ့အျဖစ္ စိတ္ကူးၾကည့္ရံုသက္သက္ေလးပဲ ရွိပါေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ တခ်ိန္ခ်ိန္မွာ ႏွမ္းေစ့ကေလးကေန ျဖစ္လာမယ့္ ႏွမ္းခင္းႀကီးကိုေတာ့
ျဖဴစင္တဲ့ေလာကႀကီးအျဖစ္ ကိုယ္ေမွ်ာ္လင့္ေနမိပါေသးတယ္။
ႏွမ္းေစ့ကေလးအတြက္ ကိုယ္အဆိုးေတြခ်ည့္ပဲ မေတြးခဲ့ပါဘူးဆိုတာ… ။     ။

အၿမဲတမ္း ၿငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ။

Tuesday, September 27, 2011

ေရနစ္တဲ့ၿမိဳ႕

ေခ်ာင္းေရကလွ်ံ ျမစ္ေရကတိုး
မိုးမင္းရွင္ သူ မသနားတယ္
သြန္းဆင့္ကာၿဖိဳး..။
ေရတိုးတဲ့ျမစ္ျပင္
တသြင္သြင္လွ်ံကာၿဖိဳးပါလို႔
ကမ္းကိုပင္ ေက်ာ္ကာလႊမ္းလို႔ရယ္
ၿမိဳ႕တြင္း၀ယ္ ေဘာင္ဘင္စီးတာေၾကာင့္
ျမစ္ေရလ်ဥ္ တစ္ခြင္ေၾကာမွာ ေရနစ္တဲ့ၿမိဳ႕။      ။

ကေမာၻဒီးယားမွာ ၿပီးခဲ့တဲ့ၾသဂုတ္လထဲကစလို႔ တႏိုင္ငံလံုးမွာ ေနရာအႏွံ႔
ေရေတြႀကီးေနပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးသိရတဲ့ သတင္းမ်ားအရ အဲဒီလို
ေရလႊမ္းမိုးမႈေၾကာင့္ တႏိုင္ငံလံုးမွာ ၿဗိတိန္ႏိုင္ငံသားတစ္ဦး အပါအ၀င္ 
အနည္းဆံုး လူ ၁၀၀နီးပါးေသဆံုးခဲ့ရတယ္လို႔ဆိုပါတယ္။ ေရႀကီးမႈေၾကာင့္ 
အိမ္ယာေပါင္း ၆၃ ၀၀၀ ခန္႔ ေရျမဳပ္သြားကာ အခုအခ်ိန္အထိတႏိုင္ငံလံုး 
အတိုင္းအတာနဲ႔ မိသားစုေပါင္း ၁၀၀ ၀၀၀ ေက်ာ္ေလာက္ ေရေဘးဒဏ္ 
ခံစားေနရၿပီး ေက်ာင္းေပါင္း ၃၀၀ခန္႔လည္း ပိတ္ထားရပါတယ္။ 
လယ္ယာေျမ ၁၆၃ ၀၀၀ ဟက္တာခန္႔လည္း (ဧက ၄၀၇ ၀၀၀ခန္႔)
ေရနစ္ျမဳပ္သြားခဲ့ရတယ္လို႔ အစိုးရရဲ႕ သတင္းထုတ္ျပန္ခ်က္အရ 
သိရပါတယ္။ ေရကအခုအခ်ိန္ထိ ဆက္လက္ၿပီး ႀကီးေနဆဲပါ။ 
ဘယ္ႏွစ္ရက္ေလာက္ ဆက္ႀကီးအံုးမယ္ မသိေသးပါဘူး။ ကေမာၻဒီးယား 
အစိုးရကေတာ့ ကယ္ဆယ္ေရးလုပ္ငန္းေတြကို အေတာ္အေရးေပးၿပီး 
လုပ္ေနပါတယ္။ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဟြန္ဆန္ ကိုယ္တိုင္ အေရးေပၚ 
အစည္းအေ၀းေခၚၿပီး ေရေဘးကယ္ဆယ္ေရးနဲ႔ ေရေဘးႀကံဳခဲ့ရတဲ့
ျပည္သူေတြအတြက္ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရး လုပ္ငန္းမ်ားကို 
စီမံခ်က္ေတြခ်ၿပီး ၫႊန္ၾကား လုပ္ေဆာင္ေနပါတယ္။

အမွန္ေတာ့ ကေမာၻဒီးယားမွာ ေရႀကီးတာဟာ ပံုမွန္အေနအားျဖင့္ 
အဆန္းမဟုတ္ပါဘူး။ မဲေခါင္ျမစ္၀ွမ္းေဒသတစ္ခုျဖစ္တဲ့ ကေမာၻဒီးယား
ႏိုင္ငံဟာ ဟိုးအရင္ကတည္းက ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္း မိုးရာသီကာလေတြမွာ 
ဆိုရင္ မဲေခါင္ျမစ္ေရတိုးလို႔ ေရလႊမ္းေနက်ဧရိယာေတြ သဘာ၀အတိုင္း 
ရွိေနၿပီးသားပါ။ ဒါေပမယ့္ အခုေနာက္ပိုင္း ႏွစ္ေတြမွာေတာ့ မဲေခါင္ျမစ္
ေရလႊမ္းမိုးမႈဟာ ပံုမွန္အတိုင္း မဟုတ္ေတာ့ပဲ တစ္ႏွစ္ထက္တစ္ႏွစ္ 
ဆိုး၀ါးလာလိုက္တာ အခုတစ္ႀကိမ္ေရႀကီးတဲ့ အျဖစ္ကေတာ့ ၿပီးခဲ့တဲ့ 
ဆယ္စုႏွစ္ေတြအတြင္းမွာ အဆိုး၀ါးဆံုး အေျခအေန ျဖစ္တယ္လို႔
ဆိုၾကပါတယ္။

မအိမ္သူတို႔ေတြ ကေမာၻဒီးယားမွာ ေနတာ အေတာ္ေလး ၾကာပါၿပီ။ 
အရင္တုန္းက အဲဒီလို ေရႀကီးမႈမ်ဳိးကို မႀကံဳခဲ့ရေပမယ့္ လြန္ခဲ့တဲ့ ၂၀၀၈
ခုႏွစ္ကစလို႔ ပထမဦးဆံုးအႀကိမ္ ျမစ္ေရေတြလွ်ံတက္ၿပီး ၿမိဳ႕ထဲကို 
ဒလေဟာစီး၀င္ကာ ေရလႊမ္းသြားတာကို စၿပီးႀကံဳခဲ့ရပါတယ္။
အဲဒီတုန္းက ဒီၿမိဳ႕ေဒသခံေတြရဲ႕ အေျပာအရဆိုရင္ သူတို႔တစ္သက္မွာ 
ဒီလိုေရႀကီးတာဟာ ဒါဟာ ပထမဦးဆံုးအႀကိမ္ ျဖစ္ပါတယ္တဲ့။ 
အဲဒီတုန္းကဆိုရင္ ျမစ္ကိုျဖတ္တဲ့ တံတားေပၚမွာ လူေတြအံုခဲၿပီး
ႀကိတ္ႀကိတ္တိုးေနေအာင္ ျမစ္ေရလွ်ံတာကို လာၾကည့္ၾကတာ
ေတြ႔ခဲ့ရဖူးပါတယ္။ အဲဒီႏွစ္ကစလို႔ ႏွစ္စဥ္ စက္တင္ဘာ ေအာက္တိုဘာ
ဆိုရင္ ျမစ္ေရလွ်ံတက္လာၿပီး ၿမိဳ႕ကို တစ္ႏွစ္တစ္ႀကိမ္ ေရလႊမ္းတာ
ဒီႏွစ္ဆိုရင္ ေလးႏွစ္ဆက္တိုက္ရွိပါၿပီ။

ဒါ ၂၀၀၈တံုးက ပထမဦးဆံုးအႀကိမ္ ျမစ္ေရေတြ ကမ္းေပၚကို လွ်ံတက္လာတဲ့ပံုပါ။ ဒီႏွစ္မွာေတာ့ အခုျမင္ေနရတဲ့ လူထိုင္ေနတဲ့ကမ္းကိုပါ ေရေတြအကုန္လႊမ္းသြားပါတယ္။ တစ္ၿမိဳ႕လံုး ေရအျပည့္ပါပဲ။
 ဒီႏွစ္မွာေတာ့ အေျခအေန ပိုဆိုးလာတဲ့အျပင္ တစ္ႀကိမ္နဲ႔တစ္ႀကိမ္ 
ၾကားထဲမွာ တစ္ပတ္တိတိပဲျခားၿပီး ႏွစ္ႀကိမ္တိုင္တိုင္ ေရႀကီးတာပါ။ 
အခု ဒုတိယတစ္ႀကိမ္ ေရႀကီးတာဟာ ႀကံဳခဲ့သမွ်ထဲမွာ အဆိုးဆံုးပါပဲ။ 
အရင္တံုးက တစ္ခါမွ ေရမလႊမ္းဖူးတဲ့ ေနရာေတြအထိ တစ္ၿမိဳ႕လံုးနီးပါး ဒူးေလာက္ ေပါင္ေလာက္ရွိတဲ့ ေရထဲနစ္ေနတာ ဒီေန႔ဆိုရင္ ၆ရက္ေတာင္
ရွိေနပါၿပီ။ လြန္ခဲ့တဲ့ ၾကာသပေတးေန႔ ညေနပိုင္းေလာက္မွာ ေရေတြ 
တရိပ္ရိပ္စတက္လာလိုက္တာ ေသာၾကာေန႔မနက္မွာေတာ့ တစ္ၿမိဳ႕လံုးကို
ေရေတြလႊမ္းသြားပါတယ္။ တစ္ၿမိဳ႕လံုးလည္း သြားေရးလာေရးေတြ အကုန္
ခက္ခဲကုန္ၿပီး ေစ်းေတြဘာေတြ ၀ယ္တာျခမ္းတာကအစ အေတာ္ေလးကို 
ဒုကၡေရာက္ပါတယ္။ ဘယ္သြားသြား အဲဒီဒူးေလာက္ ေပါင္ေလာက္ရွိေနတဲ့
ေရေတာထဲမွာ ေျခလ်င္ရုန္းၿပီး သြားေနရတာ ေျခသလံုးေတြႂကြက္တက္ မတတ္ပါပဲ။ ျမစ္ေရလွ်ံတာမို႔လို႔ ေရေတြက ျမစ္ထဲကေန အရွိန္နဲ႔စီးဆင္း
ေနတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ အဲဒီေရစီးတဲ့ အရွိန္ကို ရုန္းၿပီးသြားရတာ 
အေတာ့္ကိုမလြယ္တဲ့ ကိစၥပါ။ အခုအခ်ိန္ထိ ေရကသိသိသာသာ 
က် မသြားေသးပါဘူး။ မိုးကလဲ ဒီရက္ေတြမွာ ဆက္တိုက္ဆိုသလို
ေန႔ေန႔ညည ရြာေနတဲ့အတြက္ ဘယ္ႏွစ္ရက္ေလာက္ ဒီေရေတြနဲ႔ 
စခန္းသြားရအံုးမယ္ မသိေသးပါ။ ပံုမွန္ အေနအထားအရ ဆိုရင္
ေအာက္တိုဘာလဟာ ကေမာၻဒီးယားမွာ မိုးမ်ားတဲ့လ ျဖစ္ပါတယ္။ ခါတိုင္းႏွစ္ေတြ ေရႀကီးရင္ ေအာက္တိုဘာေလာက္မွ ႀကီးတတ္တာပါ။ ဒီႏွစ္မွာေတာ့ ေစာစီးစြာ ႏွစ္ႀကိမ္ေတာင္ ႀကီးၿပီးေနၿပီဆိုေတာ့ ေရွ႕လ
အတြက္ကိုလည္း စိတ္ပူစရာပါပဲ။ ေနာက္ထပ္ေရႀကီးႏိုင္တဲ့ အေနအထား အမ်ားႀကီးရွိေနပါေသးတယ္။ ေစာင့္ၾကည့္ရံုပဲ တတ္ႏိုင္ပါတယ္။ 
သဘာ၀တရားရဲ႕ေဖါက္ျပန္မႈေတြကို တားဆီးလို႔မွ မရႏိုင္တာမဟုတ္လား။

ဒါက ဟိုလြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ပတ္ေလာက္က ပထမအႀကိမ္ ေရႀကီးတဲ့ပံုပါ။

ဒါကေတာ့ အခု ဒုတိယအႀကိမ္ေပါ့။ အိမ္အေပၚထပ္က လွမ္းရိုက္ထားတာ။ ပထမ အႀကိမ္တံုးက အိမ္ေအာက္ထပ္ထဲ ေရမ၀င္ဘူး။ အခု ေအာက္ထပ္ထဲထိ၀င္လို႔ သဲအိတ္ေတြနဲ႔ ကာထားတဲ့ပံုပါ။ ေလွကား သံုးထစ္ျမဳပ္ေနၿပီး အေရွ႕က သဲအိတ္ေလး ၂ခုက ေလွကားေဘာင္ကို ေရထဲမွာ တိုက္မိမစိုးလို႔ အမွတ္အသားလုပ္ၿပီး တင္ထားတာ။

ၿခံထဲက တစ္၀က္ေလာက္ေရျမဳပ္ေနတဲ့ သရက္ပင္။ ၾကည့္ေလရာ ေရေဖြးေဖြးပါပဲ။ ကၽြန္းေပၚေရာက္ေနသလိုေတာင္ ခံစားရတယ္။

ဒါကေတာ့ ကေမာၻဒီးယား ေရႀကီးတဲ့ သတင္းေလးေတြပါ။

အၿမဲတမ္း ၿငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ။

Friday, September 23, 2011

ခ်စ္ေသာအေမ့အတြက္...


ေနထြက္ခ်ိန္ အေမ့ရဲ႕အလွ
အို..အေမ
အေမ့ရဲ႕ေမတၱာေရနဲ႕
သားသမီးတို႔ဘ၀
ရွင္သန္ခဲ့ရတယ္အေမ…။
အေမ့ရဲ႕ရင္ေငြ႔ကိုၿခံဳ
ခိုလႈံခြင့္ရခဲ့ၾကလို႔
သားတို႔သမီးတို႔
အရာရာျပည့္စံုခဲ့ၾကတယ္အေမ…။
အေမ့ရဲ႕အစြမ္းနဲ႔
သားသမီးေတြမွာ
၀မ္း၀လို႔ခါးလွခဲ့ၾကတယ္အေမ…။
အေမ့ရဲ႕ေက်းဇူးတရား
သားသမီးမ်ားအတြက္
ႀကီးမားလြန္းလွတယ္အေမ…။
အေမဟာ…
သားသမီးတို႔ရဲ႕ခိုကိုးရာ
ျမတ္ႏိုးစရာေကာင္းတဲ့မိခင္..
ခမ္းနားတဲ့ရာဇ၀င္ေတြနဲ႔
တန္ဖိုးျဖတ္မရတဲ့
သမိုင္းေၾကာင္းအလွေတြကို
ပိုင္ဆိုင္ထားတဲ့အေမအတြက္
သားသမီးေတြမွာ ဂုဏ္တက္ခဲ့ရတယ္အေမ…။
အခုအေမ့ကိုေလ…
သားသမီးေတြလက္လြတ္ဆံုးရႈံးရေတာ့မယ္။
အေမ့ကို…
ေသြးမေတာ္ သားမစပ္သူေတြလက္
၀ကြက္လို႔အပ္လိုက္ရေတာ့မယ္။
အေမဟာ…
မၾကာခင္အခ်ိန္အတြင္းမွာ
အဆင့္ဆင့္ထိန္းခ်ဳပ္မႈေတြေအာက္
အသက္ေပ်ာက္ရေတာ့မယ္။
ထားမသြားပါနဲ႔အေမ…
သားသမီးေတြရဲ႕ဘ၀မ်ား
အမိမဲ့သား ေရနည္းငါးလုိအျဖစ္မ်ိဳးနဲ႔
ခိုကိုးရာမဲ့ၾကရေတာ့မွာလားအေမ…။
အေမ့ကို…
မဆံုးရႈံးပါရေစနဲ႔အေမ…
ၫႈိးခ်ဳံးတဲ့ဘ၀ေတြနဲ႔
သားသမီးေတြမွာ
ရင္ခြင္မမဲ့ပါရေစနဲ႔အေမ…။
အေမခြဲခြာသြားမယ့္ေန႔ရက္ေတြကို
သားသမီးေတြလက္ခ်ဳိးေရတြက္လို႔
ေစာင့္ေနရမယ္တဲ့လား…
မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူးအေမ…
အေမ့ကိုႏွိပ္စက္ၾကမယ့္
သူစိမ္းမ်ားရဲ႕လက္က
အေမလြတ္ေျမာက္ရေအာင္
သားသမီးေတြရဲ႕မ်က္ရည္စက္
ႏွလံုးေသြးေတြနဲ႔စက္လို႔
ကယ္တင္ၾကမယ္အေမ…။
အေမက်န္းမာပါေစ…
      အေမအသက္ရွည္ပါေစ…
             သားသမီးေတြအတြက္
                    မ်ဳိးဆက္သစ္ေတြအတြက္
             ေရွ႕ဆက္ရမယ့္ရာဇ၀င္သစ္ေတြ
      ဆက္လက္ၿပီးလွပေစဖို႔အတြက္..        
အေမ့ရဲ႕ ေန႔ရက္ေတြ
ဆက္လက္ရွင္သန္ပါေစအံုးအေမ…။
အေမ့ရဲ႕ ႏွလံုးေသြးေတြ
ဆက္လက္စီးဆင္းပါေစအံုးအေမ…။
အေမ့ရဲ႕ အနာဂတ္မ်ား
ဆက္လက္လွပပါေစအံုးအေမ…။
~ ~ ~ @ @ @ ~ ~ ~
အေမ့ရင္ခြင္ထဲက တံငါေလွမ်ား

ေပ်ာ္ပါးေနၾကတဲ့ လင္းပိုင္ေလးေတြ

ကံဆိုးရွာတဲ့လင္းပိုင္ေလး
(ႀကီးမားလြန္းတဲ့ အရင္းအႏွီးအတြက္ ေခၽြးသိပ္ေပးတဲ့ ဆင့္ပါးစပ္ႏွမ္းပက္ 
သေလာက္ ရလာဒ္ကေလးကို ေတြးၾကည့္ရံုနဲ႔တင္ ရင္နာစရာအျဖစ္ပါ။ 
အေကာင္းအဆိုး အက်ဳိးအျပစ္ေတြကို ခ်ိန္ဆလို႔ အရင္းအႏွီးနဲ႔ အက်ိဳးအျမတ္
ရလာဒ္ေတြ တူေနခဲ့ရင္ေတာင္ မလုပ္သင့္တဲ့ အျဖစ္မို႔ မေႏွာင္းေသးခင္
ျပန္လည္ဆင္ျခင္သင့္ပါတယ္။
ဘ၀မွာ အစားထိုးမရတဲ့ အေမအရင္းရဲ႕ ေမတၱာကိုေစာ္ကား အေမ့ကို 
ရက္စက္စြာသတ္ အေမ့ရင္ကိုခြဲ အသဲႏွလံုးကိုထုတ္ ခ်စ္သူကိုေပးဆက္ဖို႔ 
လုပ္တဲ့ မိုက္မဲလွတဲ့ သားဆိုးသားမိုက္ရဲ႕ လုပ္ရပ္မ်ဳိး ျဖစ္ေနခဲ့ရင္ အားလံုး
အတြက္ တသက္တာ ေၾကကြဲစရာေတြ ျဖစ္ႏိုင္တာမို႔ အခ်ိန္မွီစဥ္းစား ျပင္ဆင္
ႏိုင္ၾကပါေစ။)

(ပံုမ်ားကို အင္တာနက္ကယူပါတယ္။ Photos credit to Google Image and flicker.com)

ေလ့လာစရာ ဆိုက္ေလးေတြပါ။
http://www.burmariversnetwork.org/burmese/component/content/article/11/51.html
http://www.burmariversnetwork.org/burmese/    (English version လဲရွိပါတယ္)
http://www.dameffects.org/
http://www.hydroreform.org/
http://chamisa.freeshell.org/dam.htm
http://www.guardian.co.uk/world/2011/may/20/three-gorges-dam-china-warning
http://www.timesonline.co.uk/tol/news/world/article2537279.ece
http://chinadigitaltimes.net/2011/05/china-admits-three-gorges-dam-problems/

အၿမဲတမ္း ၿငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ။
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...